Leczenie zachowawcze placenta increta – przegląd piśmiennictwa - Kwaśniewska, Anna; Stupak, Aleksandra (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2010)
Łożysko wrośnięte (placenta increta) jest efektem nieprawidłowej implantacji łożyska w głąb doczesnej lub w mięsień macicy. Jest stanem stosunkowo rzadko występującym w położnictwie, ale związanym z ok. 7-procentową śmiertelnością wśród rodzących. Ta patologia łożyska wikła wg różnych danych od 1/533 do 1/40 000 ciąż. W związku z rosnącą liczbą cięć cesarskich częstość powikłania typu placenta increta wzrasta. Patogeneza powstania łożyska wrośniętego jest wielowymiarowa i nadal nieznana. Postępowanie diagnostyczne i lecznicze stwarza istotny problem kliniczny. Rozpoznanie można postawić na podstawie obrazu klinicznego, badania ultrasonograficznego z wykorzystaniem kolorowego dopplera oraz rezonansu magnetycznego. Możliwość leczenia operacyjnego obejmuje histerektomię, ale również resekcję ściany macicy oraz okluzję tętnic macicznych. Leczenie zachowawcze polega na podawaniu metotreksatu wg różnych schematów dawek. Najnowsze metody polegające na stosowaniu mifepristonu, mizoprostolu i analogów hormonów uwalniających gonadotropiny wydają się być interesującą alternatywą. Ze względu na brak standardów postępowania klinicznego każda kwalifikacja do takiego typu leczenia powinna być rozpatrywana ostrożnie.