Zasoby pozytywne: poziom nadziei i satysfakcja z życia, pacjentów leczonych w dzieciństwie z powodu zróżnicowanego raka tarczycy - Syska-Bielak, Anna; Jarząb, Magdalena; Kropińska, Aleksandra; Heyda, Alicja; Handkiewicz-Junak, Daria; Hese, Robert; Jarząb, Barbara (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2010)
Wstęp : Zróżnicowane raki tarczycy (ZRT) są jednymi z częstszych nowotworów nabłonkowych u dzieci. W tej populacji charakteryzują się wyższym zaawansowaniem i bardziej burzliwym przebiegiem klinicznym. Przy odpowiednim zastosowaniu metod skojarzonego leczenia przeciwnowotworowego uzyskuje się doskonałe wyniki. Jak dotąd nie analizowano wpływu obciążenia stygmatem choroby nowotworowej oraz procedurami diagnostyczno-terapeutycznymi na późniejsze funkcjonowanie psychiczne w wieku dorosłym. Celem pracy była analiza satysfakcji z życia oraz poziomu nadziei u pacjentów leczonych w dzieciństwie z powodu ZRT z uwzględnieniem wpływu wsparcia udzielanego im przez rodziców w okresie choroby. Materiał i metody : Badaniom poddano grupę 71 chorych (47 kobiet i 24 mężczyzn, w wieku 18–56 lat) będących pod opieką Zakładu Medycyny Nuklearnej i Endokrynologii Onkologicznej Centrum Onkologii – Instytutu im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach. U wszystkich zakończono pierwszy etap leczenia (badanie minimum 2 lata od rozpoznania choroby). Satysfakcję z życia oceniano za pomocą skali satysfakcji z życia (E. Diener, R.A Emmons, R.J. Larson i S. Griffin, polska adaptacja Z. Juczyński), a poziom nadziei za pomocą drabiny Cantrilla. Wyniki i wnioski : Jako zasoby pozytywne satysfakcja z życia i nadzieja stanowią ważny element naszej osobowości, dzięki nim czerpiemy radość z życia, wyznaczając kolejne cele do osiągnięcia. Większość badanych wysoko oceniła satysfakcję z życia i poziom nadziei (93%). Stwierdzono także, że 43,6% chorych wykazuje optymistyczne nastawienie do swojej sytuacji w kontekście stanu zdrowia. Pozostałe osoby (43,6%) oceniały przyszłą sytuację podobnie jak sytuację teraźniejszą. Negatywnym nastawieniem do przyszłości charakteryzowało się 12,8% badanych. Problemy chorych źle postrzegających swoje życie i perspektywy przedstawiono w kontekście wsparcia uzyskiwanego od rodziny.