Artykuł oryginalnyZnamiona naczyniowe płaskie - Iljin, Aleksandra; Siewiera, Ireneusz; Kruk-Jeromin, Julia (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2010)
Wprowadzenie : Znamiona naczyniowe płaskie to najczęściej spotykane malformacje naczyniowe zlokalizowane głównie na skórze głowy i szyi, które w odróżnieniu od naczyniaków nie wykazują tendencji do samoistnej regresji. Stanowią problem estetyczny i terapeutyczny. Obecnie leczeniem z wyboru jest laseroterapia oraz w szczególnych przypadkach leczenie chirurgiczne. Przyczyną powstania znamion naczyniowych są zaburzenia morfogenezy tkanki naczyniowej, prawdopodobnie na skutek działania czynników zewnętrznych i genetycznych. Cel : Analiza znamion naczyniowych płaskich u leczonych pacjentów w aspekcie patomorfologii, współistnienia w zespołach wrodzonych i oceny leczenia chirurgicznego. Materiał i metody : W grupie badanej było 187 osób w wieku od 6 mies. do 70 lat ze znamionami naczyniowymi płaskimi leczonych w Klinice Chirurgii Plastycznej, Rekonstrukcyjnej i Estetycznej Uniwersytetu Medycznego w Łodzi w latach 1990–2009. Ocenie poddano lokalizację i morfologię zmian, współistnienie innych wad wrodzonych, a także patogenezę znamion. Wyniki : W badanej grupie znamiona obserwowano dwukrotnie częściej u kobiet. Zajmowały jednostronnie twarz i szyję w 70%, głównie w zakresie dermatomu V2. U 2 osób obserwowano zespół Klippla-Trénaunaya, u jednej – Sturge’a-Webera. Leczenie chirurgiczne obejmowało wycięcie zmian z plastyką miejscową lub użyciem przeszczepów skóry. Wyniki leczenia operacyjnego w badanej grupie były dobre. Wnioski : Częstsze występowanie znamion naczyniowych płaskich obserwowano u kobiet. Najczęstszą lokalizacją znamion była twarz i szyja w obszarze unerwionym przez gałąź szczękową nerwu trójdzielnego. Nie udało się określić czynnika patogenetycznego. Wybór chirurgicznej metody likwidacji znamion naczyniowych zależy od ich lokalizacji, wielkości, barwy i zniekształcenia najbliższej okolicy. Zwykle stosuje się płaty z sąsiedztwa lub wolne przeszczepy skóry. Przy małych ubytkach najlepsze wyniki estetyczne zapewnia zastosowanie wolnych przeszczepów skóry pełnej grubości z tylnej powierzchni małżowin i okolicy zamałżowinowej. Mniej inwazyjna laseroterapia nie jest całkowicie skuteczna. Jej efektywność zależy od lokalizacji i morfologii znamienia. Wymaga ona cyklicznych naświetlań i nie jest w pełni refundowana przez NFZ.