NIEWYDOLNOŚĆ SERCA I PŁUC, TRANSPLANTOLOGIAJak użyć sirolimusu, aby uzyskać poprawę przeżycia chorych po transplantacji serca? in heart transplant recipients? - Zakliczyński, Michał; Pyka, Łukasz; Trybunia, Dominika; Nożyński, Jerzy; Przybylski, Roman; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2010)
Cel pracy : Celem badania była ocena, czy zastosowanie sirolimusu jako elementu terapii immunosupresyjnej może mieć wpływ na przeżycie biorców ortotopowego przeszczepu serca (OHT). Materiał i metody : Przeprowadzono retrospektywne badanie kliniczno-kontrolne, do którego włączono 60 pacjentów po OHT otrzymujących sirolimus (grupa badana) i 60 dobranych indywidualnie chorych leczonych bez udziału sirolimusu (grupa kontrolna). U prawie połowy chorych z grupy badanej sirolimus był stosowany krótko lub włączono go późno po OHT. Jednak u 31 pacjentów (28 M/3 K, 45 ±11 lat, kardiomiopatia niedokrwienna przed OHT u 15 chorych) włączono go przed końcem 3. roku po OHT i stosowano w sposób permanentny. Sirolimus był stosowany w połączeniu z małą dawką cyklosporyny A, którą zastępowano mykofenolanem mofetylu po upływie 3 lat od OHT. Podgrupa ta została porównana z odpowiadającymi im uczestnikami grupy kontrolnej (28 M/3 K, 44 ±11 lat, kardiomiopatia niedokrwienna przed OHT u 17 chorych). Porównano czas wolny od zgonu z jakichkolwiek przyczyn oraz z przyczyn kardiologicznych i niekardiologicznych. Wyniki : Średni czas obserwacji wyniósł 2138 ±1192 dni w grupie badanej i 1949 ±1221 dni w grupie kontrolnej (2169 ±650 i 1872 ±987 dni w odpowiednich podgrupach). Czternaście (33%) zgonów odnotowano w grupie badanej, a 25 (42%) w grupie kontrolnej (p = 0,032) – w podgrupach było to odpowiednio 5 (16%) i 14 (45%) zgonów (p = 0,028). Czas wolny od zgonu ze wszystkich przyczyn był istotnie dłuższy w grupie i podgrupie badanej (odpowiednio p = 0,044 i 0,019), podobnie jak w przypadku zgonu z przyczyn niekardiologicznych (p = 0,036 i 0,022). Wniosek : Połączenie sirolimusu z małą dawką cyklosporyny A wydłuża okres przeżycia po OHT, zmniejszając prawdopodobieństwo zgonu z przyczyn niekardiologicznych.