Czy nefrologia staje się gerontonefrologią? - Rutkowski, Bolesław (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2011)
W ciągu ostatniego ćwierćwiecza obserwuje się stopniowe, ale znaczne starzenie się populacji ludzkiej. Zgodnie z prognozami w 2030 r. blisko 1/4 osób żyjących w Polsce i całej Unii Europejskiej przekroczy 65. rok życia. Wiążą się z tym istotne problemy społeczne i medyczne, które dotyczą także nefrologii. Warto bowiem mieć świadomość, iż wraz z wiekiem dochodzi do szeregu zmian strukturalnych w nerkach, które prowadzą do obniżenia filtracji kłębuszkowej oraz do upośledzenia ważnych funkcji cewkowych. Skutkuje to znacznym nasileniem tendencji do rozwoju groźnych dla życia powikłań, takich jak odwodnienie, hiponatremia lub hipernatremia czy kwasica metaboliczna. Wspomniane zmiany prowadzą do znacznie częstszego niż u młodszych chorych rozwoju przewlekłej choroby nerek, którą obserwuje się u ponad 30% osób w podeszłym wieku. Także wśród pacjentów ze schyłkową niewydolnością nerek wymagających terapii nerkozastępczej stwierdza się znaczący wzrost liczby osób w podeszłym wieku. Wystarczy wspomnieć, że w Polsce w ostatnim roku wśród osób rozpoczynających leczenie dializami 54%, a w grupie stale dializowanych blisko 49% stanowiły osoby, które ukończyły 65. rok życia. Także wśród pacjentów poddawanych przeszczepieniu nerki coraz większą grupę stanowią osoby starsze. Warto nadmienić, że w ośrodku gdańskim ponad 20% osób poddanych przeszczepieniu nerki w ostatnim roku stanowili pacjenci powyżej 60. roku życia, natomiast w całej Polsce odpowiednio 17,5%. Wszystkie powyższe informacje dowodzą, że nefrologia staje się coraz bardziej gerontonefrologią, co zobowiązuje lekarzy nefrologów do poszerzenia wiedzy i zainteresowań zawodowych o problemy geriatryczne.