Postępy w diagnostyce i leczeniu zwyrodnienia plamki związanego z wiekiem - Stankiewicz, Andrzej; Figurska, Małgorzata (Przewodnik Lekarza/Guide for GPs, 2011)
Optyczna koherentna tomografia ( optical coherence tomography – OCT) jest metodą diagnostyczną pozwalającą na analizę struktury siatkówki dzięki jej tomograficznym przekrojom o wysokiej rozdzielczości. Podczas gdy angiografia fluoresceinowa i indocyjaninowa pozwala na wizualizację nabłonka barwnikowego, naczyń siatkówki i naczyniówki, OCT może pomóc w diagnostyce i obserwacji zmian w wewnętrznych warstwach siatkówki. Ultrasonografia w prezentacji B cechuje się rozdzielczością rzędu 150 µm, podczas gdy OCT dysponuje rozdzielczością ok. 10 µm. Dzięki OCT możliwe jest wykrycie i zmierzenie zmian morfologicznych, grubości, objętości siatkówki, grubości warstwy włókien nerwowych i parametrów tarczy nerwu wzrokowego. Czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego A ( vascular endothelial growth factor A – VEGF-A) jest głównym czynnikiem sprawczym neowaskularyzacji naczyniówkowej ( choroidal neovascularization – CNV) i jednocześnie punktem uchwytu terapii w wysiękowym zwyrodnieniu plamki związanym z wiekiem ( age related macular degeneration – AMD). Ranibizumab (Lucentis) blokuje wszystkie aktywne izoformy VEGF-A i produkty ich degradacji, penetruje przez wszystkie warstwy siatkówki, aby dotrzeć do docelowej tkanki, jest szybko eliminowany z ustroju i cechuje się niską immunogennością.