Rak skóry – analiza epidemiologiczna, kliniczna i wyników leczenia chirurgicznego 1406 chorych - Włodarkiewicz, Adam; Kozicka, Dorota; Michajłowski, Igor; Sobjanek, Michał; Niekra, Marcin; Nałęcz, Dariusz (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Wprowadzenie . Nieczerniakowe nowotwory skóry są najczęstszymi nowotworami złośliwymi w populacji kaukaskiej. Obserwuje się stały wzrost zapadalności. Leczenie chirurgiczne jest najefektywniejszą metodą terapii. Cel badań . Analiza pod względem epidemiologicznym, klinicznym i wyników leczenia chirurgicznego przypadków raków skóry leczonych w Gdańsku. Materiał i metodyka . Przeanalizowano 1406 chorych z 1849 ogniskami raka (691 mężczyzn i 715 kobiet). Chorzy byli operowani w latach 1998–2009. Nowotwory wycinano ze standardowym marginesem resekcji. Badanych analizowano pod względem wieku, płci, lokalizacji nowotworu, jego wielkości, marginesu resekcji oraz wznów. Wyniki . Obserwowano wzrost liczby osób operowanych z powodu nowotworów skóry. Średni wiek badanych to 66 lat. Stosunek występowania raka podstawnokomórkowego do raka kolczystokomórkowego wynosił 9 : 1. Najczęstszym umiejscowieniem nowotworu była skóra twarzoczaszki. Nowotwory wysokiego ryzyka wznowy obserwowano w 1020 przypadkach. Odsetek wznów wynosił 3,7%, natomiast dla nowotworów wysokiego ryzyka 5,2%. Wnioski . W północnej Polsce wzrasta częstość występowania raków skóry. Leczenie chirurgiczne powinno być złotym standardem w terapii guzów wysokiego ryzyka.