Długoterminowe wyniki porównania stentów uwalniających leki i metalowych implantowanych u tego samego pacjenta po transplantacji serca – opis przypadku - Pyka, Łukasz; Zakliczyński, Michał; Świerad, Marcin; Wąs, Tomasz; Chodór, Piotr; Kalarus, Zbigniew; Zembala, Marian (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
Choroba tętnic wieńcowych przeszczepionego serca (ang. transplanted heart coronary artery disease – TxCAD) występuje u ponad 40% pacjentów po transplantacji serca i stanowi wiodącą przyczynę późnej śmiertelności po zabiegu. Rozsiany charakter zmian w tętnicach przeszczepionego serca, najczęściej zlokalizowanych dystalnie, utrudnia wybór optymalnej metody leczenia. Restenoza stanowi zasadniczy czynnik ograniczający długoterminową skuteczność angioplastyki w tej grupie pacjentów. W pracy przedstawiono przypadek pacjenta z TxCAD obejmującą pień lewej tętnicy wieńcowej, proksymalną część gałęzi międzykomorowej przedniej (ang. left anterior descending artery – LAD) i gałęzi okalającej (ang. circumflex branch – Cx) lewej tętnicy wieńcowej. Pacjentowi wszczepiono równocześnie stent metalowy (ang. bare metal stent – BMS) i uwalniający leki (ang. drug-eluting stents – DES). Istotną restenozę zaobserwowano już 6 miesięcy po implantacji BMS w Cx. Nie zaobserwowano restenozy po implantacji DES w LM ani LAD podczas 4-letniej obserwacji pacjenta.