Terapia fotodynamiczna w leczeniu raka stercza - M. Bugaj, Andrzej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2011)
Rak stercza jest trzecim w kolejności występowania nowotworem złośliwym u mężczyzn w Polsce. Zapadalność i umieralność na tę chorobę nieustannie wzrasta, co skłania do poszukiwań skutecznej, bezpiecznej i mało inwazyjnej metody jej leczenia. Jedną z takich metod jest terapia fotodynamiczna ( photodynamic therapy – PDT), polegająca na oddziaływaniu światła w obecności fotosensybilizatora i tlenu na naczynia i/lub komórki tkanki nowotworowej, wskutek czego następuje eradykacja tej tkanki w wyniku martwicy i/lub apoptozy. Celem niniejszej pracy było przedstawienie aktualnego stanu badań nad wykorzystaniem PDT w leczeniu raka stercza. W pracy omówiono wyniki badań nad działaniem różnych fotosensybilizatorów na komórki raka stercza oraz próby kliniczne stosowania PDT w leczeniu tej choroby. Wyniki te sugerują, że PDT jest skuteczną metodą pierwotnego i ratującego leczenia nowotworów stercza, zwłaszcza w przypadku ich oporności na radioterapię. Wśród badanych fotosensybilizatorów wysoką skutecznością działania w PDT raka stercza odznaczały się Foscan ® , Lu-Tex ® oraz WST-09, którego działanie jest skierowane na naczynia guza stanowiące ognisko choroby. Ten rodzaj terapii, zwany leczeniem ogniskowym, jest nowym paradygmatem w leczeniu nowotworów stercza. W porównaniu z krioterapią i terapią ultradźwiękową PDT odznacza się wyższą selektywnością przy podobnej tolerowalności, a pod względem skuteczności ustępuje jedynie krioterapii w zaawansowanych stadiach nowotworu. Z uwagi na znaczne różnice osobnicze stężeń fotosensybilizatora i tlenu oraz natężenia pochłanianego światła w tkankach stercza, podczas zabiegów PDT zaleca się monitorowanie tych parametrów, jak również potencjalnych objawów niepożądanych w celu uniknięcia uszkodzenia tkanek przyległych.