Leczenie wybranych miejscowych objawów reakcji popromiennej po uzupełniającej radioterapii miejscowo zaawansowanego raka piersi – wskazówki praktyczne - Chałubińska, Justyna; Spych, Michał; Łuniewska-Bury, Jolanta; Fijuth, Jacek (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Rak piersi jest najczęstszym nowotworem występującym w populacji polskich kobiet. Większość pacjentek leczonych z powodu raka piersi wymaga uzupełniającej radioterapii, po której część z nich doświadcza niepożądanych skutków w postaci reakcji toksycznych. Reakcje wczesne mogą pojawić się do 3 miesięcy od radioterapii, natomiast późne odczyny popromienne występują najwcześniej po 6 miesiącach od zakończenia leczenia promieniowaniem jonizującym. Reakcje popromienne pojawiające się po leczeniu z powodu raka piersi występują najczęściej w postaci rumienia na skórze okolicy napromienianej, włóknienia skóry, martwicy tkanki tłuszczowej, a zdecydowanie rzadziej w postaci teleangiektazji czy owrzodzeń skóry. W artykule poruszono zagadnienia dotyczące czynników zwiększających ryzyko wystąpienia odczynu popromiennego w okolicy napromienianej z powodu raka piersi. Zawarto również praktyczne wskazówki dla lekarzy nie-onkologów dotyczące zapobiegania i leczenia odczynów po radioterapii piersi. Omówiono dogłębnie przydatność stosowania niektórych narzędzi diagnostyki obrazowej oraz mikroskopowej, szczególnie w aspekcie różnicowania zmian popromiennych z czynną chorobą nowotworową. Podkreślono również rolę wielodyscyplinarnego podejścia do diagnostyki i leczenia niektórych zmian popromiennych po radioterapii piersi, które byłoby niemożliwe bez chirurgów, fizjoterapeutów oraz onkologów.