Porównanie użyteczności cholangiopankreatografii metodą rezonansu magnetycznego i endoskopowej cholangiopankreatografii wstecznej w diagnostyce chorób dróg żółciowych i trzustki - Boduła, Anna; Pazurek, Marek; Woźniak, Beata; Biernacki, Romuald; Antosik-Biernacka, Aneta; Winter, Katarzyna; Małecka-Panas, Ewa (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2011)
Wstęp: Złotym standardem w diagnostyce oraz leczeniu chorób trzustki i dróg żółciowych od lat 70. ubiegłego wieku jest endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ECPW). Ta metoda inwazyjna obarczona jest jednak licznymi powikłaniami, dlatego trwają poszukiwania nowych technik, które mogłyby służyć diagnostyce dróg żółciowych i trzustkowych. Do takich należy cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego (magnetic resonance cholangiopancreatography – MRCP). Doniesienia na temat skuteczności diagnostycznej MRCP nadal są nieliczne i przynoszą rozbieżne wyniki. Cel: Ustalenie skuteczności, bezpieczeństwa i szczególnych wskazań do MRCP u osób z chorobami trzustki i dróg żółciowych. Materiał i metody: Dokonano retrospektywnej analizy 48 historii chorób pacjentów, u których wykonano jednocześnie oba badania – MRCP i ECPW. Wskazaniami do ich przeprowadzenia były objawy kliniczne oraz wyniki badań obrazowych sugerujące patologię dróg żółciowych lub trzustki. Wyniki: Największą czułość i swoistość MRCP (100%) wykazano u chorych ze zwężeniami dróg żółciowych. W chorobach trzustki obserwowano wysoką czułość (100%), ale swoistość nie przekraczała 62,5%. W kamicy przewodowej czułość wynosiła 93,8%, a swoistość 80%. U chorych na pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych (primary sclerosing cholangitis – PSC) czułość określono na 50%, natomiast swoistość – na 100%. Nie udało się wykonać ECPW z powodu trudności technicznych u 6 pacjentów (12,5%), natomiast MRCP przeprowadzono u wszystkich 48 chorych. Odsetek powikłań po ECPW wynosił 10%, natomiast nie obserwowano ich po MRCP. Wnioski: Cholangiopankreatografia rezonansu magnetycznego jest badaniem bezpiecznym i należałoby je zalecić zwłaszcza w diagnostyce chorych z podejrzeniem zwężenia dróg żółciowych, u osób z chorobami trzustki oraz u chorych z niskim i średnim prawdopodobieństwem kamicy przewodowej. Badanie to nie powinno być zalecane jako podstawowe u osób z PSC.