Suplementacja witaminą D – czy tylko osteoprotekcja? - Frankiewicz, Tadeusz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2011)
Wiedza na temat działania witaminy D w obszarach niezwiązanych z układem szkieletowym nie jest zjawiskiem nowym. Nieklasyczne efekty tej substancji o charakterze immunomodulacyjnym i antyproliferacyjnym indukowane przez aktywną postać tej witaminy – 1,25-dihydroksy-witaminę D, były obserwowane już ponad 25 lat temu. Jednak dopiero w ostatnich latach dokonał się znaczący postęp w zrozumieniu tego, w jaki sposób te nieklasyczne efekty witaminy D wpływają zarówno na patofizjologię wielu schorzeń, a także mają istotne znaczenie w zapobieganiu im. Analizując badania naukowe na temat witaminy D ostatnich lat, można wskazać niejako trzy zasadnicze fakty: 1) badania populacyjne zmusiły lekarzy do reinterpretacji swojej wiedzy na temat normalnego statusu zaopatrzenia w witaminę D u ludzi, co z kolei uświadomiło im, że niedobór witaminy D jest problemem klinicznym o zasięgu światowym, 2) badania epidemiologiczne powiązały niedostateczny stan zaopatrzenia organizmu w witaminę D ze zwiększoną podatnością na szereg chorób, w tym zwiększoną śmiertelnością w ich wyniku, 3) występowanie biochemicznej maszynerii potrzebnej do syntezy 1,25-dihydroksy--witaminy D w ludzkim organizmie jest znacznie szersze niż pierwotnie przypuszczano i dotyczy większości tkanek (w tym tkanki limfoidalnej, ośrodkowego układu nerwowego, trzustki czy przytarczyc). Wszystko to sugeruje, że tzw. nieklasyczne efekty witaminy D i związany z tym metabolizm mogą mieć znaczącą rolę w fizjologii człowieka, rolę znacznie szerszą niż wpływ na utrzymanie homeostazy układu szkieletowego i wapnia, a prawidłowa suplementacja witaminą D w świetle obecnej wiedzy dotyczącej epidemiologii jej niedoborów i optymalnego stężenia może przyczynić się do zmniejszenia występowania wielu groźnych chorób.