Znaczenie kliniczne β2-mikroglobuliny w chorobie nowotworowej u dorosłych i dzieci - Balcerska, Anna; Bień, Ewa (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2003)
β2-mikroglobulina (β2-M) jest białkiem niskocząsteczkowym, obecnym na powierzchni większości komórek ustroju, szczególnie na limfocytach T, B oraz makrofagach. Występuje w postaci wolnego monomeru oraz jako integralna część antygenów głównego układu zgodności tkankowej (HLA) klasy I. Białko to zostało uznane za istotny wskaźnik w diagnostyce schorzeń nefrologicznych oraz zaburzeń immunologicznych. Natomiast jego rola jako „markera nowotworowego”, określającego dynamizm przebiegu procesu rozrostowego w organizmie, nie jest jeszcze w sposób jednoznaczny ustalona. Znacząco podwyższone wstępne wartości β2-M stwierdzono u chorych dorosłych z rozpoznaniem wielu schorzeń limfoproliferacyjnych, takich jak szpiczak mnogi, chłoniaki złośliwe, przewlekła białaczka limfatyczna z komórek B, białaczka T-komórkowa dorosłych. W przypadku nowotworów litych, poza niektórymi ich typami histologicznymi, nie wykazano istotnej klinicznej roli oznaczania β2-M. W pracy przedstawiono dane na temat budowy, funkcji biologicznej i znaczenia określania poziomów β2-mikroglobuliny u pacjentów, dotkniętych chorobą nowotworową. Dokonano analizy współczesnych poglądów, dotyczących przydatności klinicznej oznaczania β2-mikroglobuliny w diagnostyce, przewidywaniu i monitorowaniu efektów leczenia onkologicznego. Ponieważ większość publikacji prezentuje obserwacje, które przeprowadzono w oparciu o schorzenia nowotworowe występujące u ludzi dorosłych, analizę poszerzono o obserwacje własne, obejmujące ocenę poziomu β2-M w surowicy krwi dzieci chorych na nowotwory.