Genetyka łuszczycy – od badań serologicznych antygenów zgodności tkankowej do badań asocjacyjnych całego genomu - Szczerkowska-Dobosz, Aneta; Rębała, Krzysztof (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Łuszczyca należy do chorób kompleksowych o wieloczynnikowym modelu dziedziczenia, co oznacza, że za jej ujawnienie odpowiada współdziałanie wielu genów i czynników środowiskowych. Gen odpowiedzialny za 35–50% predyspozycji do łuszczycy wczesnej w populacjach kaukazoidalnych – HLA-Cw*06 – zlokalizowany jest w obrębie głównego układu zgodności tkankowej (ang. major histocompatibility complex – MHC) na szóstym chromosomie. Badania asocjacyjne całego genomu, najnowsza tendencja badawcza chorób kompleksowych, pozwoliły na wskazanie trzech genetycznych ścieżek podatności na łuszczycę, niezwiązanych z rejonem MHC, a powiązanych z odpowiedzią zależną od Th17, Th2 i NF-kB. Geny te są odpowiedzialne za rozwój stanu zapalnego, proliferację naskórka i funkcjonowanie bariery naskórkowej w łuszczycy.