Współistnienie zespołu Brooke’a-Spieglera z łuszczycą zwykłą – opis przypadku - Michałowska, Olga; Łukowska, Katarzyna; Kozłowska, Anna (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Wprowadzenie . Zespół Brooke’a-Spieglera jest rzadkim zespołem genetycznym dziedziczonym autosomalnie dominująco. Charakteryzuje się występowaniem oblaków ( cylindroma ), nabłoniaków włosowych ( trichoepithelioma ) oraz gruczolaków potowych ekrynowych ( spiradenoma ). Mnogie oblaki najczęściej lokalizują się na skórze owłosionej głowy (guzy turbanowe). Cel pracy. Przedstawienie przypadku zespołu Brooke’a-Spieglera współistniejącego z łuszczycą zwykłą, co miało wpływ na wybór metody leczenia łuszczycy. Opis przypadku. Mężczyzna, 59-letni, został przyjęty do Kliniki z powodu zaostrzenia łuszczycy zwykłej. U pacjenta stwierdzono liczne zmiany guzowate na skórze owłosionej głowy oraz guzki w okolicy nosa i łuków brwiowych. Obecność licznych zmian o charakterze cylindroma oraz trichoepithelioma potwierdzono za pomocą badania histopatologicznego. Na podstawie objawów klinicznych i badania histopatologicznego rozpoznano zespół Brooke’a-Spieglera. U pacjenta zaobserwowano także atypowe znamię barwnikowe na skórze brzucha. W leczeniu łuszczycy zastosowano ogólnie acytretynę i terapię miejscową. Wnioski. W przedstawionym przypadku leczenie łuszczycy było zdeterminowane występowaniem nowotworów wywodzących się z przydatków skóry oraz obecnością atypowego znamienia barwnikowego.