Artykuł oryginalnyOcena skuteczności leczenia pierwotną angioplastyką wieńcową chorych z ostrym zawałem serca z przetrwałym uniesieniem odcinka ST na podstawie analizy krzywej EKG - Madżitow, Hikmat H.; Alimow, Donyor A. (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2011)
Wprowadzenie : Metoda rejestracji zapisu krzywej EKG ma szczególne znaczenie dla diagnostyki zaburzeń rytmu serca oraz analizy zachowania się odcinka ST, dostarcza bowiem cennych informacji istotnych dla oceny stanu krążenia wieńcowego oraz rokowania chorego z ostrym zespołem wieńcowym (OZW). Cel: Ocena skuteczności leczenia reperfuzyjnego za pomocą pierwotnej rewaskularyzacji tętnicy odpowiedzialnej za zawał serca (ang. infarct related artery , IRA) u chorych z ostrym zawałem serca z przetrwałym uniesieniem odcinka ST (ang. acute myocardial infarction, AMI) na podstawie śródzabiegowego monitorowania krzywej zapisu EKG. Materiał i metody: Badaniem objęto 72 chorych [64 (89%) mężczyzn] z AMI ściany przedniej, którzy zostali hospitalizowani w celu wykonania pierwotnej angioplastyki wieńcowej (ang. primary percutaneous coronary intervention, pPCI). Wyniki: Średni czas od początku dolegliwości bólowych do chwili przyjęcia chorych do Kliniki wynosił 2,5 ±1,3 godziny, natomiast średni czas od chwili przyjęcia do rozpoczęcia zabiegu pPCI 78,2 ±12,4 minuty. Skuteczny zabieg pPCI ze stentowaniem IRA wykonano u wszystkich 72 chorych (100%) po wstępnej rekanalizacji i predylatacji. U wszystkich osób osiągnięto dobry wynik angiograficzny oceniany na podstawie wielkości rezydualnego zwężenia (poniżej 10%), natomiast przepływ TIMI 3 stwierdzono u 62 (86,1%) spośród leczonych chorych. U 49 chorych (68%) wszczepiono metalowe stenty Chopin, a u 23 pozostałych chorym (32%) – stenty uwalniające paklitaksel Luc-Chopin (Balton, Warszawa). Rejestrację krzywej EKG, w tym pod kątem charakteru i częstości zaburzeń rytmu, rozpoczynano przed zabiegiem PCI, przy czym pomiary zmian uniesienia odcinka ST w stosunku do linii izoelektrycznej oceniano w odprowadzeniu najlepiej odwzorowującym zmiany zapisu. Analiza wyników monitorowania EKG wykazała charakterystyczną dynamikę obniżenia odcinka ST. Wskaźnik szybkości obniżenia odcinka ST po PCI wyniósł 3070,3 ±946,6 µV/h. We wszystkich przypadkach PCI odnotowano wystąpienie reperfuzyjnych zaburzeń rytmu. Ekstrasystolia komorowa wystąpiła u 72 chorych (100%), przyspieszony rytm idiowentrykularny – u 13 (18,0%), tachykardia komorowa – u 14 (19,4)%, a migotanie komór– u 2 (2,7%). Dzięki analizie korelacji wykryto istotny związek pomiędzy wskaźnikami szybkości obniżenia odcinka ST po reperfuzji oraz frakcji wyrzutowej lewej komory obliczanej w 7. dniu po PCI (r = 0,53366, p < 0,001). Wnioski: 1) Monitorowanie zapisu EKG jest metodą badania o bardzo dużej wartości klinicznej, pozwalającą ocenić skuteczność leczenia reperfuzyjnego osób z AMI. 2) Wykryto istotne korelacje między szybkością obniżenia odcinka ST po reperfuzji i frakcją wyrzutową lewej komory zmierzoną w 7. dniu OZW z uniesieniem odcinka ST. 3) Wskaźnik szybkości obniżenia odcinka ST po reperfuzji jest dobrym predyktorem stopnia przywrócenia funkcji skurczowej lewej komory. 4) Pierwotna angioplastyka wieńcowa ze stentowaniem IRA stanowi skuteczną metodę reperfuzyjnego leczenia osób z AMI.