Analiza flory bakteryjnej owrzodzeń żylnych u pacjentów hospitalizowanych na Oddziale Dermatologicznym Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach w latach 2006–2010 - Cyran-Stemplewska, Sylwia; Kłujszo, Elżbieta; Sodo, Anna (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Wprowadzenie . Pacjenci leczeni z powodu owrzodzeń żylakowych podudzi stanowią istotny odsetek chorych hospitalizowanych na Oddziale Dermatologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach. W populacji europejskiej problem ten dotyka 1–2% ludności. Cel pracy . Analiza procentowego rozkładu patogenów wyhodowanych z wymazów owrzodzeń żylakowych pacjentów Oddziału Dermatologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Kielcach hospitalizowanych w latach 2006–2010. Materiał i metodyka. W badaniu u 200 losowo wybranych chorych przeanalizowano wymazy pobierane z ran podczas przyjęcia na Oddział Dermatologii. Do celów analizy statystycznej użyto testu t Studenta. Wszystkie patogeny przyporządkowano do sześciu grup bakterii. Analizowano rozkład najczęściej izolowanych patogenów, rozkład bakterii w badanych grupach w latach 2006–2010 oraz w zależności od czasu trwania owrzodzenia. Przeanalizowano również rozkład najczęstszych patogenów u chorych na cukrzycę i bez cukrzycy. Wyniki. Stwierdzono największy udział procentowy Staphylococcus aureus (48%). Kolejne bakterie, które najczęściej hodowano, to Pseudomonas aeruginosa (26,5%), Enterococcus faecalis (22%), Proteus mirabilis (14%) i Escherichia coli (14%). W ciągu 5 lat obserwowano zmniejszenie się izolacji Staphylococcus aureus, Escherichia coli, z towarzyszącym wzrostem izolacji Enterococcus faecalis i Pseudomonas aeruginosa , a także u pacjentów chorujących na cukrzycę częstszą kolonizację bakteriami Gram-ujemnymi – Proteus mirabilis i Pseudomonas aeruginosa . Ponadto owrzodzenia trwające dłużej niż 5 lat częściej kolonizowane były przez bakterie Gram-ujemne. Wnioski . Zmiany obserwowane w rozkładzie patogenów izolowanych z owrzodzeń żylnych w latach 2006–2010 wpływają na podejmowanie decyzji terapeutycznych i włączanie antybiotykoterapii podczas leczenia owrzodzeń.