Etiopatogeneza, przebieg kliniczny oraz powikłania towarzyszące onychofagii i onychotillomanii - Okuniewska, Aleksandra; Imko-Walczuk, Beata; Rose, Emilia; Czubek, Maria (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2011)
Obgryzanie paznokci jest zjawiskiem często spotykanym i niejednokrotnie jawnie akceptowanym przez społeczeństwo. Słowo onychofagia pochodzi z języka greckiego, gdzie onycho oznacza paznokieć, a phagos – jeść. Onychofagia to zaburzenie polegające na nawykowej, powtarzającej się czynności, jaką jest obgryzanie paznokci i ich połykanie. W onychotillomanii dochodzi do niszczenia płytki paznokciowej poprzez jej mechaniczne uszkodzenie. Oba zaburzenia zalicza się do spektrum zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych. Najwięcej osób dotkniętych problemem onychofagii to pacjenci w okresie dojrzewania, którzy stanowią około 45% wszystkich przypadków. Etiologia nawykowego obgryzania paznokci jest niezwykle trudna do ustalenia. Za podłoże przyczynowe onychofagii uważa się m.in. stres, lęk, samotność oraz bierność. Konsekwencje zdrowotne obu schorzeń dotyczą aparatu paznokciowego, całego układu stomatognatycznego, a w rzadszych przypadkach mogą to być infekcje ogólnoustrojowe. Uważa się, że leczenie powinno zawierać składową farmakologiczną oraz terapię behawioralną.