Ostry zespół wieńcowy spowodowany chorobą niezabezpieczonego pnia lewej tętnicy wieńcowej – rola kardiologa interwencyjnego i kardiochirurga - Tajstra, Mateusz; Gąsior, Mariusz; Zembala, Marian; Poloński, Lech (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
Pacjenci ze zwężeniem pnia lewej tętnicy wieńcowej to różne sytuacje kliniczne, często niedoszacowanie istotności zwężenia, brak specyficznej klinicznie manifestacji, trudne decyzje, a przede wszystkim wysokie ryzyko zgonu oraz niekorzystne rokowanie odległe. Optymalna strategia rewaskularyzacji wieńcowej chorych z niezabezpieczonym pniem lewej tętnicy wieńcowej (ang. unprotected left main coronary disease – ULMCD) pozostaje nadal przedmiotem trwającej debaty. Istnieje niewiele doniesień obejmujących głównie opisy przypadków lub badania obserwacyjne dotyczące niedużej liczby chorych, związanych z ostrymi zespołami wieńcowymi (ang. acute coronary syndrome – ACS) spowodowanymi ULMCD. Opracowania te skupiają się głównie na chorych z zawałem serca spowodowanym okluzją niezabezpieczonego pnia lewej tętnicy wieńcowej (ang. unprotected left main – ULM). W związku z tym również wytyczne dotyczące rewaskularyzacji wieńcowej czy postępowania w ACS niejednoznacznie określają sposób postępowania w tej grupie szczególnie zagrożonych chorych, skupiając się na zaleceniach jedynie w przypadku towarzyszącej ULMCD.