Niedomykalność lewej zastawki przedsionkowo-komorowej po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego – obserwacja odległa - Wójcik, Anna; Klisiewicz, Anna; Szymański, Piotr; Lech, Agnieszka; Różański, Jacek; Kuśmierczyk, Mariusz; Hoffman, Piotr (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2011)
Wstęp : Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej typu pierwotnego (ang. primum atrial septal defect – ASD I) jest wrodzoną anomalią serca stanowiącą ok. 15–20% wszystkich ubytków przegrody międzyprzedsionkowej. Towarzyszy mu zawsze rozszczep przedniego płatka lewej zastawki przedsionkowo-komorowej (ang. left atrioventricular valve – LAVV) i jej niedomykalność różnego stopnia. Cel pracy : Ocena niedomykalności LAVV oraz określenie jej znaczenia patofizjologicznego u pacjentów po operacji ASD I. Materiał i metody : Badaniem objęto 41 pacjentów (32 kobiety; 78%) operowanych w latach 1968–2005 oraz 13 osób z grupy kontrolnej. Średni wiek w czasie zabiegu wynosił 31,3 ±15,6 roku, zaś w czasie badania 39,2 ±14,0 lat. U wszystkich pacjentów zamknięto ubytek łatą, a u 35 wykonano plastykę lewej zastawki przedsionkowo-komorowej. W badaniu echokardiograficznym określono niedomykalność LAVV metodą jakościową, przy użyciu skali czteroplusowej (4+), oraz metodą ilościową, oceniając efektywną powierzchnię otworu niedomykalności (ang. effective regurgitant orfice area – EROA). Niedomykalność istotną zdefiniowano w skali jakościowej jako ,,3+” lub ,,4+”, zaś ilościowo jako EROA ≥ 0,40. Wyniki : U 40 pacjentów (97,6%) rejestrowano niedomykalność LAVV. W porównaniu z grupą kontrolną, u pacjentów po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego (ang. partial atrioventricular canal – PAVC) – zarówno z istotną, jak i nieistotną niedomykalnością LAVV – obserwowano wyższe ciśnienie skurczowe w prawej komorze (ang. right ventricular systolic pressure – RVSP) i większy wymiar lewego przedsionka. W wieloczynnikowej analizie regresji logistycznej żaden z analizowanych czynników (wiek w czasie operacji, wiek w czasie badania, wymiar lewego przedsionka, RVSP) nie był w sposób niezależny od pozostałych związany z występowaniem istotnej niedomykalności LAVV. Wnioski : Niedomykalność lewej zastawki przedsionkowo-komorowej po operacji częściowego kanału przedsionkowo-komorowego występuje często. Z uwagi na złożony mechanizm powstawania fali zwrotnej i przetrwałe następstwa wady przeciekowej echokardiograficzna ocena wartości ciśnienia skurczowego w prawej komorze i wielkości lewego przedsionka ma ograniczone zastosowanie w ocenie jej istotności. O odległej skuteczności naprawy zastawki decyduje głównie zabieg kardiochirurgiczny.