Białko p-53 markerem uszkodzenia popromiennego komórek GMK - Andryskowski, Grzegorz (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Promieniowanie jonizujące może mieć mutagenny wpływ na komórki, jak również doprowadzać do ich śmierci. Przez wiele lat prowadzono badania na komórkach śledziony, grasicy, szpiku kostnego, czy nabłonka jelit, które okazywały szczególną wrażliwość na promieniowanie doprowadzające do dezintegracji komórkowej i jądrowej, zwanej apoptozą. Istnieje wiele rodzajów komórek organizmu, w których nie stwierdza się morfologicznych cech uszkodzenia popromiennego. Do takich „niewrażliwych” komórek zalicza się komórki nerki. Celem pracy było badanie wpływu technetu 99m na hodowlę komórek nabłonka nerki małpy zielonej GMK. Do hodowli dodano 1 mCi technetu. W 5. dobie część preparatów wybarwiono hematoksyliną i eozyną, pozostałe preparaty poddano barwieniu immunochemicznemu na obecność białka p-53. W przeprowadzonym badaniu stwierdzono: 1. brak cech morfologicznych uszkodzenia popromiennego w preparatach histologicznych wybarwionych hematoksyliną i eozyną, 2. stwierdzono ok. 3-krotne zwiększenie liczby jąder komórkowych wybarwionych na obecność białka p-53 w porównaniu do grupy hodowli rosnącej bez promieniotwórczego technetu. Zaproponowany model doświadczalny może służyć ocenie wpływu promieniowania na komórki nerki, do tej pory uważane za „niewrażliwe”, a obecność białka p-53 w jądrze komórkowym stanowi czuły marker polipeptydowy uszkodzeń popromiennych.