Effective therapeutic management of hepatocellular carcinoma – on the basis of a clinical case [Polish version: Skuteczne postępowanie terapeutyczne w nieresekcyjnym raku wątrobowokomórkowym – na przykładzie przypadku klinicznego p. 64] - Omyła-Staszewska, Joanna; Deptała, Andrzej (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2012)
Rokowanie chorych na pierwotnego raka wątrobowokomórkowego ( hepatocellular carcinoma – HCC) jest niekorzystne, ponieważ guz nowotworowy z reguły rozwija się w marskiej wątrobie i najczęściej jest rozpoznawany w stadium zaawansowanym. Odsetek przeżyć pięcioletnich chorych z HCC w Europie nie przekracza 9%. Na kanwie opisu przypadku klinicznego autorzy obecnej pracy przedyskutowali strategię leczenia chorych na HCC. W zaawansowanym stadium HCC, C wg klasyfikacji barcelońskiej (BCLC), stosuje się z reguły chemioterapię systemową z użyciem sorafenibu. U pacjentów w pośrednim stadium zaawansowania HCC, tj. B wg BCLC, postępowaniem standardowym jest chemioembolizacja ( transarterial chemoembolization – TACE). Jednakże, w wyniku zastosowania powtarzanych zabiegów TACE dochodzi do aktywacji czynników zaangażowanych w proces angiogenezy, m.in. HIF-1 (hipoxia-inducible factor-1) i VEGF (vascular endothelial growth factor), może prowadzić do nieskuteczności procedury. Dlatego istnieją naukowe podstawy do kojarzenia TACE z lekami działającymi antyangiogennie, do których zalicza się m.in. sorafenib. Wyniki przeprowadzonych dotychczas badań wskazują, że w stadium B wg BCLC skojarzenie sorafenibu z TACE jest metodą bezpieczną dla chorych i przynosi im wymierne korzyści. Zasadność tego typu strategii potwierdza przypadek opisany przez nas, w którym stosując TACE + sorafenib, uzyskano u chorego częściową regresję HCC.