Upośledzona funkcja nerek u chorych z zawałem serca leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową a ryzyko nieskutecznej reperfuzji tkankowej i rokowanie odległe - Karwowski, Dariusz; Kalińczuk, Łukasz; Majewski, Krzysztof; Łada, Mariusz; Noll, Dariusz; Radecki, Paweł; Suchcicki, Wojciech; Tyszka, Anna; Demkow, Marcin (Advances in Interventional Cardiology/Postępy w Kardiologii Interwencyjnej, 2012)
Cel : Ocena wpływu upośledzonej funkcji nerek, rozpoznawanej w chwili przyjęcia do szpitala, na skuteczność reperfuzji tkankowej u chorych leczonych pierwotną angioplastyką wieńcową ( primary percutaneous coronary intervention – pPCI) z powodu zawału serca z przetrwałym uniesieniem odcinka ST ( ST-segment elevation myocardial infarction – STEMI). Materiał i metody: Upośledzoną funkcję nerek rozpoznawano, gdy stężenie kreatyniny było większe od normy (> 106 µmol/l). W czasie do 90 min od pPCI wykonywano 12-odprowadzeniowe badanie elektrokardiograficzne (EKG) i identyfikowano pojedyncze odprowadzenie z najwyższym uniesieniem odcinka ST (maxSTPost). Chorych ze STEMI ściany przedniej i wartością maxSTPost > 2 mm i chorych z zawałem ściany dolnej i wartością maxSTPost > 1 mm zakwalifikowano do grupy z nieskuteczną reperfuzją tkankową. Przeprowadzono prospektywną ocenę kliniczną w ciągu pierwszego roku. Wyniki: Od 1 października 2007 do 30 września 2008 roku u 205 spośród 208 kolejnych pacjentów przeprowadzono pPCI, a u 200 oceniono maxSTPost (63,0 ±12,11 roku, 67,5% mężczyzn). Pacjenci z upośledzoną funkcją nerek (12,5%) częściej umierali; częściej też występowała u nich niewydolność serca (56% vs 16% pozostałych pacjentów, p < 0,001). Śmiertelność i częstość występowania niewydolności serca w grupie z nieskuteczną reperfuzją tkankową (15,5%) były znamiennie większe (35,5% vs 18,3%, p = 0,032 odpowiednio). U chorych z upośledzoną funkcją nerek 2,5-krotnie częściej rozpoznawano nieskuteczną reperfuzję tkankową, pomimo stosunkowo dużego wskaźnika skutecznych udrożnień nasierdziowych w porównaniu z grupą pozostałych pacjentów (odpowiednio 32,0% vs 13,1%, p = 0,022 i 84,0% vs 92,6%, p = 0,239). Upośledzona funkcja nerek i brak skutecznej reperfuzji tkankowej zwiększały niezależnie ryzyko zgonu bądź rozwoju niewydolności serca (odpowiednio iloraz szans (odds ratio – OR) = 4,38, 95-procentowy przedział ufności ( confidential interval – CI) 1,34–14,28, p = 0,014 i OR = 3,34, 95% CI 1,12–9,88, p = 0,029). Upośledzona funkcja nerek okazała się czynnikiem ryzyka nieskutecznej reperfuzji tkankowej (OR = 2,98, 95% CI 1,03–8,68, p = 0,044). Wnioski : Upośledzona funkcja nerek u chorego ze STEMI wiąże się z ryzykiem niepowodzenia pPCI w przywróceniu prawidłowej perfuzji na poziomie tkankowym miokardium, co w konsekwencji pogarsza rokowanie odległe.