Ocena efektów bezpośrednich i 12-miesięcznego przeżycia po zabiegach balonowej walwuloplastyki aortalnej w krytycznej stenozie zastawki aortalnej u chorych ze schyłkową niewydolnością serca i dużym ryzykiem operacyjnej wymiany zastawki - Wilczek, Krzysztof; Chodór, Piotr; Niklewski, Tomasz; Głowacki, Jan; Przybylski, Roman; Streb, Witold; Krasoń, Marcin; Nadziakiewicz, Paweł; Trzeciak, Przemysław; Podolecki, Tomasz; Kalarus, Zbigniew; Poloński, Lech (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2012)
Cel pracy : W artykule opisano własne doświadczenia w zastosowaniu metody balonowej walwuloplastyki aortalnej (ang. balloon aortic valvuloplasty – BAV) stosowanej u chorych z krytyczną stenozą zastawki, ciężką niewydolnością serca i dużym ryzykiem leczenia operacyjnego. Celem pracy była ocena bezpośrednich efektów hemodynamicznych i 12-miesięcznego przeżycia leczonych chorych. Materiał i metody : Prospektywną obserwacją objęto pierwszych kolejnych chorych w IV klasie wg NYHA z ryzykiem operacyjnym ≥ 20% wg Logistic EuroSCORE lub z innych powodów dyskwalifikowanych z leczenia chirurgicznego leczonych metodą BAV. Porównywano wielkość ujścia aortalnego przed zabiegiem i po zabiegu, frakcję wyrzutową lewej komory, wielkość nadciśnienia płucnego. Punktem końcowym obserwacji było przeżycie po 12. miesiącu obserwacji. Zabiegi BAV wykonywano z dostępu udowego w znieczuleniu miejscowym. Wyniki : W badanej grupie było 15 chorych (w tym 11 kobiet) w wieku 78,3 ±5,9 roku, ze średnim ryzykiem Log EuroSCORE = 27,0 ±9,56%. Sześciu chorych było we wstrząsie kardiogennym. U jednego chorego zabieg był powikłany zamknięciem tętnicy wieńcowej. Uzyskano średni przyrost pola powierzchni zastawki z 0,57 ±0,18 cm2 do 0,93 ±0,28 cm2 (p = 0.0008). Czworo chorych zostało poddanych zabiegowi TAVI, 3 przeszło operację AVR, 2 pacjentki odmówiły dalszego leczenia, 4 pacjentów zostało zdyskwalifikowanych z leczenia zabiegowego, u 2 pacjentek rozważano TAVI. Ogółem 12 miesięcy przeżyło 8 chorych (53%). Na 7 zgonów 5 nastąpiło w okresie wewnątrzszpitalnym. Odnotowano trend niższej śmiertelności w grupie leczonych BAV z następowym TAVI lub AVR (P log rank 0,07). Wnioski : Chorzy z krytyczną stenozą aortalną w schyłkowej niewydolności serca i dużym ryzykiem operacyjnym mogą być bezpiecznie poddani zabiegom BAV, z których odnoszą bezpośrednio korzyść w postaci zwiększenia pola powierzchni ujścia aortalnego. Po zabiegach BAV należy dążyć do definitywnego leczenia zabiegowego: TAVI lub AVR.