Rozszerzona pneumonektomia w leczeniu niedrobnokomórkowego raka płuca – czy wyniki operacji są warte poniesionego ryzyka? - Kasprzyk, Mariusz; Dyszkiewicz, Wojciech; Piwkowski, Cezary; Zieliński, Paweł; Brudło, Michalina; Wobszal, Dorota (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2012)
Wstęp: U niektórych chorych z miejscowo zaawansowanym niedrobnokomórkowym rakiem płuca (NDRP) istnieje szansa leczenia chirurgicznego, ale jedyną możliwością wykonania radykalnej operacji jest wycięcie całego płuca wraz z nacieczonymi strukturami klatki piersiowej. Są to operacje związane z dużym ryzykiem poważnych powikłań pooperacyjnych, a wyniki odległe podawane w piśmiennictwie budzą wiele kontrowersji. Cel pracy: Celem pracy była ocena wczesnych i odległych wyników leczenia operacyjnego chorych na NDRP, u których wykonano rozszerzoną pneumonektomię. Materiał i metody : Analizie poddano grupę 57 chorych w wieku 43–75 lat, u których wykonano rozszerzoną pneumonektomię z powodu NDRP. U 18 pacjentów oprócz pneumonektomii wykonano częściową resekcję lewego przedsionka serca, u 16 częściowe wycięcie osierdzia, u 15 wycięto płuco wraz z rozwidleniem tchawicy, u 8 resekowano część ściany klatki piersiowej, w 4 przypadkach wycięto częściowo ścianę żyły głównej górnej, u 2 chorych resekowano przeponę i u 2 nacieczoną mięśniówkę przełyku. Analizę statystyczną przeprowadzono w oparciu o program Statistica 7.1. Funkcję przeżycia oszacowano metodą Kaplana-Meiera. Wyniki : W 84,2% przypadków w badaniu histopatologicznym rozpoznano raka płaskonabłonkowego. Zdecydowaną większość operowanych stanowili chorzy w stopniu IIIA (27 pacjentów) i IIIB (25 chorych). U ponad połowy pacjentów stwierdzono w preparatach pooperacyjnych przerzuty w węzłach N2. Śmiertelność wczesna wyniosła 12,3%. W grupie chorych z cechą N2 śmiertelność była dwukrotnie wyższa w porównaniu z chorymi z cechą N0/N1 (16% vs 8%). Najczęstszymi powikłaniami pooperacyjnymi były nadkomorowe zaburzenia rytmu serca (21,1% chorych) i przetoka oskrzelowo-opłucnowa (8,8% chorych). Odsetek 5-letnich przeżyć wyniósł 23%. Jedynym czynnikiem istotnie wpływającym na przeżycie były przerzuty w węzłach grupy N2. Wnioski: Rozszerzona pneumonektomia u chorych z miejscowo zaawansowanym NDRP daje szansę na wieloletnie przeżycie. Zarówno wyniki wczesne, jak i odległe wskazują na konieczność odstąpienia od leczenia chirurgicznego w przypadku stwierdzenia przerzutów w węzłach chłonnych grupy N2.