Embolektomia płucna – gdzie w aspekcie nowych wytycznych Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego dotyczących diagnostyki i postępowania w ostrej zatorowości płucnej 2009 jest miejsce dla leczenia kardiochirurgicznego? Opis przypadku - Rachwalik, Maciej; Bielicki, Grzegorz; Dumański, Andrzej; Kustrzycki, Wojciech (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2012)
Przedstawiono opis przypadku 53-letniej pacjentki, która w wyniku ciężkiego urazu komunikacyjnego doznała licznych obrażeń w zakresie miednicy i klatki piersiowej. Stwierdzono u niej złamanie obu kości udowych, kości łonowej i krzyżowej z przemieszczeniem odłamów kostnych, złamanie obojczyka i żeber II–IV. Stwierdzono także odmę opłucnową, którą zaopatrzono drenażem ssącym. W 3. dobie po urazie pojawiła się narastająca niewydolność oddechowa, a w dodatkowym badaniu tomografii komputerowej (TK) z kontrastem rozpoznano zatorowość tętnic płucnych. Wobec przeciwwskazań do leczenia trombolitycznego po konsultacji podjęto decyzję o przewiezieniu pacjentki do kliniki kardiochirurgii, gdzie niezwłocznie operacyjnie usunięto masywny materiał zatorowy. Szybka decyzja o zmianie profilu leczenia z terapii pacjenta urazowo-ortopedycznego do leczenia pacjenta kardiologiczno-kardiochirurgicznego pozwoliła na opanowanie ciężkiego stanu nagłego pacjentki, który w 7–11% kończy się zgonem.