Przygotowanie pacjentów z otyłością olbrzymią do leczenia bariatrycznego - Sierżantowicz, Regina; Hady, Hady; Kirpsza, Bożena; Trochimowicz, Lech; Dadan, Jacek (Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne/Surgical and Vascular Nursing, 2012)
Otyłość jest poważnym problemem medycznym, społecznym i ekonomicznym. Liczba osób z otyłością, u których wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI) wynosi  30 kg/m 2 , w latach 2000–2005 się potroiła, natomiast z BMI  40 wzrosła dwukrotnie. Obserwuje się wzrost liczby chorób współistniejących z otyłością. Badania wykazały, że w tej grupie chorych znacząco obniża się średnia długość życia młodych osób, szczególnie ze współistniejącą chorobą układu krążenia. American Gastroenterological Association (AGA) oraz Europejskie Towarzystwo Chirurgii Endoskopowej (European Association for Endoscopic Surgery – EAES) potwierdzają, że chirurgia jest najefektywniejszym postępowaniem w zakresie trwałego zmniejszenia masy ciała, likwidacji chorób współistniejących oraz podwyższenia jakości życia. W chirurgii bariatrycznej wyróżnia się metody restrykcyjne, polegające na ograniczeniu objętości przyjmowanych posiłków, wyłączające, czyli zmniejszające wchłanianie z przewodu pokarmowego, restrykcyjno-wyłączające, łączące dwie wymienione metody, oraz inne. Proces przygotowania do zabiegu powinien trwać nie krócej niż 3 miesiące. Pierwszy etap przygotowania przebiega w warunkach ambulatoryjnych. Konieczne jest określenie grupy krwi, wykonanie badań oceniających funkcję wątroby, nerek, trzustki i tarczycy. Chorzy przyjmowani są do Kliniki jedną dobę przed operacją.