Jakość życia pacjentów z łuszczycowym zapaleniem stawów leczonych etanerceptem - Matusiak, Łukasz; Szepietowski, Jacek (Dermatology Review/Przegląd Dermatologiczny, 2012)
Łuszczycowe zapalenie stawów (ŁZS) jest formą zapalnej seronegatywnej spondyloartropatii. Jego przebieg ma zwykle charakter nawrotowy, często bywa zmienny – od łagodnego, niedestrukcyjnego do ciężkiej upośledzającej artropatii – i trudny do przewidzenia. Pozostawienie pacjenta bez właściwego leczenia często powoduje rozwinięcie się przetrwałego stanu zapalnego, progresywnego charakteru uszkodzenia stawów, skutkującego poważnymi ograniczeniami fizycznymi, istotnym upośledzeniem funkcjonowania oraz zwiększeniem śmiertelności. Pomijając towarzyszące ŁZS zmiany skórne – choroba ta istotnie upośledza jakość życia dotkniętych nią pacjentów, obejmując wszystkie jego płaszczyzny: psychiczną, emocjonalną oraz funkcjonalną. Leczenie ŁZS powinno mieć na celu nie tylko złagodzenie objawów towarzyszących schorzeniu, zahamowanie uszkodzenia strukturalnego stawów, lecz także zminimalizowanie negatywnego wpływu choroby na jakość życia. Grupą leków, która znajduje w ostatnich latach szerokie zastosowanie w terapii ŁZS, są inhibitory TNF-α, do których należy również etanercept. Niniejsza praca stanowi podsumowanie zagadnienia jakości życia pacjentów z ŁZS leczonych etanerceptem. Wykazano w sposób jednoznaczny, że terapia tym preparatem, obok kontrolowania aktywności choroby, istotnie wpływa także na poprawę jakości życia pacjentów.