Contemporary methods of therapy and follow-up of neuroendocrine tumours of the gastrointestinal tract and the pancreas - Gut, Paweł; Fischbach, Jakub; Kamiński, Grzegorz; Ruchała, Marek (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2012)
Zainteresowanie guzami neuroendokrynnymi związane jest z dynamicznym wzrostem wykrywalności tych nowotworów. Guzy neuroendokrynne ( neuroendocrine neoplasms – NENs, lub neureoendocrine tumours – NETs) wywodzą się gruczołów lub grup komórek endokrynnych oraz z komórek rozproszonego układu neuroendokrynnego. Najczęściej dotyczą przewodu pokarmowego ( gastroenteropancreatic tumors – GEP/NETs). Obecnie stosuje się zmodyfikowaną klasyfikację Światowej Organizacji Zdrowia z 2010 r. Istotnym elementem branym pod uwagę w wyborze leczenia jest dojrzałość histologiczna oceniana aktywnością mitotyczną komórek lub aktywnością proliferacyjną (Ki-67). Leczeniem z wyboru jest leczenie chirurgiczne. W większości przypadków usunięcie chirurgiczne zmiany jest niemożliwe ze względu na stopień zaawansowania zmian w momencie rozpoznania. W przypadku zmian dobrze zróżnicowanych, w których spodziewana jest ekspresja receptorów somatostatynowych (scyntygrafia receptorowa), chorych kwalifikuje się do terapii analogami somatostatyny. Zmiany niskozróżnicowane (słaba ekspresja receptorów somatostatynowych) są kwalifikowane do chemioterapii. Zgodnie z wytycznymi European Neuroendocrine Tumor Society z 2007 r. sprecyzowano zasady monitorowania guzów neuroendokrynnych w zależności od klasyfikacji oraz przebiegu klinicznego.