Łuszczyca a osteoporoza. Łuszczyca a menopauza. Część 3 - Gerkowicz, Agnieszka; Pietrzak, Aldona; Nogalski, Adam; Lűbek, Tomasz; Wawrzycki, Bartłomiej; Kowalczyk, Karolina; Makara-Studzińska, Marta; Chodorowska, Grażyna; Paszkowski, Tomasz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Hormony są istotnym czynnikiem wpływającym na przebieg wielu procesów fizjologicznych w ludzkim organizmie. Dobrym przykładem jest tu udział hormonów w metabolizmie tkanki kostnej. Hormony płciowe, takie jak estrogeny i androgeny, hormon wzrostu czy kalcytonina, indukują wzrost tkanki kostnej, natomiast parathormon i kortykosteroidy mogą indukować osteoporozę. Osteoporoza jest układową chorobą szkieletu charakteryzującą się małą masą kości i zmianami w architekturze tkanki kostnej, co prowadzi do zwiększonej podatności na złamania. Osteoporoza pomenopauzalna jest najczęstszą postacią osteoporozy inwolucyjnej. Związek pomiędzy utratą masy kostnej a menopauzą przykuwa uwagę środowiska naukowego od wielu lat i jest przedmiotem intensywnych badań. Niewiele natomiast wiadomo o wpływie łuszczycy na metabolizm kostny. Łuszczyca jest przewlekłą i nawrotową chorobą skóry dotyczącą 2–3% populacji. Do jej cech charakterystycznych należą zaburzenia immunologiczne, nadmierna proliferacja naskórka, nieprawidłowe różnicowanie keratynocytów oraz nadmierna angiogeneza. W ostatnim okresie wykazano współwystępowanie łuszczycy z różnymi chorobami układowymi. Niewiele jest badań wskazujących na możliwy związek pomiędzy łuszczycą a zmniejszoną gęstością mineralną kości. Z drugiej strony współczesne koncepcje sugerują związek tych dwóch chorób na podstawie udziału wspólnych dla patogenezy łuszczycy i osteoporozy czynników zapalnych, takich jak czynnik martwicy nowotworów α i interleukina 6.