Analiza objawów pęcherza nadreaktywnego po przerwaniu terapii solifenacyną - Wlaźlak, Edyta; Suzin, Jacek; Dunicz-Sokołowska, Aldona; Bugaj, Andrzej Marcin; Surkont, Grzegorz (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2013)
Wstęp : Obecnie nie posiadamy szczegółowych danych ani wytycznych dotyczących zalecanej długości stosowania terapii antymuskarynowej oraz na temat tego, w jakim czasie od zaprzestania leczenia dochodzi do nawrotu dolegliwości pęcherza nadreaktywnego. Pęcherz nadreaktywny traktowany jest jak choroba przewlekła i prawdopodobnie wymaga stałego stosowania farmakoterapii. Nieinwazyjne badanie urodynamiczne w postaci dzienniczka mikcji to podstawowy sposób potwierdzenia rozpoznania pęcherza nadreaktywnego, oceny skuteczności leczenia tej choroby oraz analizy nawrotów dolegliwości po odstawieniu leczenia. Cel pracy: Ocena nawrotu dolegliwości pęcherza nadreaktywnego po zaprzestaniu terapii solifenacyną. Materiał i metody : Badaniem objęto pacjentki z objawami pęcherza nadreaktywnego, potwierdzonego podczas nieinwazyjnego badania urodynamicznego – dzienniczka mikcji, które były zadowolone z efektu uzyskanego w wyniku terapii solifenacyną (Vesicare, Astellas) w dawce 5 mg dziennie. Po 6 miesiącach terapii zdecydowały same, że przerwą leczenie. Pacjentki były zaproszone na wizytę kontrolną po 3 i 6 miesiącach od zaprzestania terapii. Wyniki : Analizą wstępnie objęto 37 kobiet w wieku 31–78 lat (średnio 62,8 roku). Na wizytę po 3 miesiącach od zaprzestania leczenia zgłosiły się 34 pacjentki. Kryteria włączenia terapii solifenacyną spełniało 8 pacjentek. Na wizycie po 6 miesiącach kryteria włączenia terapii solifenacyną spełniało 12 spośród 23 kobiet. Stwierdzono istotne statystycznie zwiększenie liczby mikcji oraz parć naglących po 3 i po 6 miesiącach od odstawienia solifenacyny. Wnioski : W ciągu 6 miesięcy od odstawienia solifenacyny nastąpił nawrót dolegliwości pęcherza nadreaktywnego u większości pacjentek, u których lek ten skutecznie zlikwidował wcześniej występujące objawy.