Postępowanie w nawrotowym wypadaniu odbytnicy - Kościński, Tomasz; Hermann, Jacek; Banasiewicz, Tomasz (Gastroenterology Review/Przegląd Gastroenterologiczny, 2013)
Cel: Ocena wyników leczenia nawrotowego wypadania odbytnicy. Materiał i metody: Przebadano 16 pacjentów, którzy byli operowani z powodu nawrotowego wypadania odbytnicy w latach 1998–2010. Do badania włączono 14 kobiet i 2 mężczyzn w wieku 42–92 lat (średnia 69 lat). Pierwotnie brzusznej rektopeksji poddano 5 pacjentów. Jeden z nich przebył wycięcie esicy z dostępu brzusznego, natomiast pozostali zostali zakwalifikowani do operacji z dostępu kroczowego. Rektosigmoidektomię wykonano u 3 chorych, operację sposobem Delorma u 2 chorych, zabieg sposobem Thierscha u 4 pacjentów i plastykę krocza u 1 chorego. Nawrót choroby leczono rektopeksją brzuszną u 7 pacjentów, umocowanie krocza, pochwy i odbytnicy z wszczepem siatkowym wykonano u 3 kobiet, rektopeksję brzuszną z resekcją esicy przeprowadzono u 2 chorych, operację sposobem Altemeiera u 7 pacjentów i zabieg sposobem Longo u 1 osoby. Wyniki: Trwałe umocowanie odbytnicy uzyskano w 12 przypadkach (75%). Kolejne nawroty wypadania zaobserwowano u 3 pacjentów operowanych sposobem Altemeiera i u 1 chorego poddanego wcześniej operacji sposobem Longo. Pacjenci przed leczeniem operacyjnym i po nim nie różnili się istotnie zarówno pod względem nietrzymania, jak i trudności w wydalaniu stolca. Wnioski : Rektopeksja brzuszna jest metodą z wyboru u pacjentów zakwalifikowanych do leczenia chirurgicznego z powodu nawrotowego wypadania odbytnicy. Połączenie rektopeksji brzusznej z terapią innych chorób struktur dna miednicy umożliwia uzyskanie lepszego wyniku czynnościowego. Leczenie nawrotu wypadania odbytnicy z dostępu kroczowego często prowadzi do kolejnych nawrotów choroby.