Docetaksel w leczeniu przerzutowego raka piersi – doświadczenia ośrodka lubelskiego i przegląd piśmiennictwa - Karczmarek-Borowska, Bożenna; Paprota, Krzysztof; Dudek, Maria (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Zastosowanie chemioterapii wielolekowej zawierającej docetaksel cechuje się wysoką skutecznością w leczeniu pierwszej (PW) lub drugiej wznowy (DW) po leczeniu radykalnym. Celem pracy jest ocena wyników leczenia w przerzutowym raku piersi. Od czerwca 1999 r. do sierpnia 2001 r. leczono 39 chorych, stosując 3 schematy: 1) Docetaksel (T) 60 mg/m 2 + Doksorubicyna (A) 50 mg/m 2 co 21 dni – 27 chorych; 2) T 60 mg/m 2 + Cisplatyna (D) 50 mg/m 2 co 21 dni – 9 chorych; 3) T 75 mg/m 2 + Navelbina (N) 25 mg/m 2 : 1. i 5. dzień co 21 dni. Łącznie podano 217 cykli (2 do 8). Średnia wieku chorych wynosiła 46 lat (29–62). Leczenie w przypadku PW zastosowano u 28 chorych (71,8 proc.), zaś u 11 chorych (28,2 proc.) z powodu DW. W analizowanej grupie przerzuty mnogie stwierdzono w 69,3 proc., a pojedyncze u 30,7 proc. chorych. Toksyczność była do zaakceptowania. Gorączka neutropeniczna wystąpiła u 2 chorych (5,1 proc.). CR uzyskano u 23 proc., PR u 36 proc., NC – 23 proc., natomiast progresja wystąpiła u 18 proc. chorych. Mediana czasu trwania odpowiedzi wynosiła 9,3 mies., a czasu do progresji 8 mies. Mediana czasu przeżycia ogółem – 19,9 mies. Statystycznie znamiennie dłuższe przeżycie stwierdzono u chorych leczonych w powodu PW w porównaniu do DW (p=0,03). Analizie poddano chore z przerzutami pojedynczymi i mnogimi, stwierdzając medianę przeżycia odpowiednio 29,8 i 15,1 mies. Zastosowane programy są dobrze tolerowane i skuteczne w przerzutowym raku piersi.