Anaesthesiology and intensive care Does the optimization of intra-operative cerebral regional oxygen saturation have an effect on neurological function in elderly patients undergoing cardiac surgery? - Kucewicz, Ewa; Żegleń, Sławomir; Wojarski, Jacek; Głowacki, Jan; Borkowski, Jarosław; Leśniak, Konrad; Podwińska, Ewa; Skuza, Katarzyna; Puzio, Agata; Przybylski, Roman (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2013)
Wstęp: W celu ograniczenia częstości występowania powikłań neurologicznych po operacjach kardiochirurgicznych podejmowane są różne działania. Należy do nich śródoperacyjne monitorowanie funkcji ośrodkowego układu nerwowego (OUN). Celem pracy była ocena wpływu utrzymywania regionalnej saturacji mózgowej w wyznaczonych granicach na częstość występowania powikłań neurologicznych typu I we wczesnym okresie pooperacyjnym u chorych w wieku ≥ 75 lat poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym. Analizowano także częstość występowania innych powikłań w obu grupach. Materiał i metody: Do grupy badanej zakwalifikowano pacjentów operowanych w 2011 r., u których śródoperacyjnie monitorowano oksymetrię mózgową i utrzymywano jej wartość na optymalnym, indywidualnie wyznaczonym poziomie. Grupę kontrolną stanowili chorzy, u których zrezygnowano z monitorowania ScO 2 . Do badań włączono chorych ≥ 75. roku życia. Grupa badana liczyła 119, kontrolna 138 chorych. Do monitorowania ScO 2 wykorzystano metodę spektroskopii w widmie bliskim podczerwieni. Wyniki: Chorzy w grupie monitorowania ScO 2 byli znamiennie starsi i w tej grupie częściej odnotowano przebyty udar OUN. Mimo to wczesne udary pooperacyjne wystąpiły z tą samą częstością w obu grupach. Chorzy w grupie badanej charakteryzowali się w okresie pooperacyjnym krótszym czasem wentylacji płuc i mniejszą liczbą przetoczonych jednostek koncentratu krwinek czerwonych, mimo że w grupie kontrolnej więcej chorych sklasyfikowano w I grupie wydolności wg NYHA. Pacjenci z grupy badanej częściej obciążeni byli współistniejącą przewlekłą niewydolnością nerek, co pozostawało bez wpływu na częstość stosowania terapii nerkozastępczej w okresie pooperacyjnym. Pacjenci z niską wyjściową saturacją mózgową dłużej przebywali na oddziale pooperacyjnym i dłuższy był czas ich hospitalizacji. Wnioski : W obu grupach częstość występowania powikłań neurologicznych typu I była podobna. Uzyskane wyniki uzasadniają stwierdzenie, że śródoperacyjne utrzymywanie ScO 2 na optymalnym poziomie działa protekcyjnie na funkcję narządów we wczesnym okresie pooperacyjnym.