HEART AND LUNG FAILURE, TRANSPLANTOLOGYIs cytoimmunological monitoring a safe follow-up method for heart transplantation patients? - Cingoz, Faruk; Gunay, Celalettin; Oz, Bilgehan Savas; Arslan, Mehmet (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2014)
Celem pracy jest przedstawienie efektów monitorowania cytoimmunologicznego i jego roli w pooperacyjnym leczeniu pacjenta po przeszczepie serca. Materiał i metody: W latach 2002–2009 w szpitalu Wojskowej Akademii Medycznej w Gulhane u 8 pacjentów, w tym 7 męż-czyzn, dokonano przeszczepu serca. Średni wiek pacjentów wynosił 43 ± 12 lat. Serca dawców wszczepiono u wszystkich pacjentów ortotopowo. Następnie poddano ich monitorowaniu cytoimmunologicznemu i biopsji serca (EMB). U wszystkich pacjentów wykonano łącznie 431 laboratoryjnych badań krwi celem przeanalizowania profili cytoimmunologicznych oraz rozpoznania możliwej infekcji lub odrzucenia przeszczepu. Wyniki: Pełny i średni okres kontroli pooperacyjnej wynosił, odpowiednio, 17,5 pacjentolat, 30 ± 36 miesięcy (1–120 miesięcy). Pierwszy pacjent miał dwa incydenty odrzuceniowe w ciągu 3 miesięcy. U trzeciego pacjenta stwierdzono infekcję wirusową – zanoto-wano u niego skurcze mięśni w obu dolnych kończynach, a proporcja CD4/CD8 wynosiła poniżej 0,4. U czwartego pacjenta stosunek CD4/CD8 wzrósł nagle i rozpoznano infekcję układu moczowego. We wczesnym okresie pooperacyjnym (mniej niż 30 dni) zmarł tylko jeden pacjent. Czterech kolejnych zmarło z powodu infekcji lub pogorszenia hemodynamicznego w ciągu 3 miesięcy. Wnioski: Monitorowanie cytoimmunologiczne jest łatwą do przeprowadzenia i efektywną techniką oceny immunologicznego profilu pacjenta. Może ono stanowić uzupełniający test laboratoryjny i przyczynić się do zmniejszenia liczby biopsji serca.