Wartość biopsji Danielsa w ocenie zaawansowania raka płuca - Kamiński, Janusz; Kozielski, Jerzy; Dzielicki, Józef; Czyżewski, Damian (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Cel pracy: Ocena wartości badania histopatologicznego węzłów chłonnych nadobojczykowych i mięśni pochyłych w ocenie zaawansowania raka płuca. Materiał i metoda: Przeprowadzono analizę retrospektywną dokumentacji medycznej 56 chorych na nowotwory, którzy byli leczeni w Klinice Chorób Płuc i Gruźlicy w Zabrzu w latach 1997–2001. Oceniono występowanie zmian przerzutowych w węzłach chłonnych w zależności od wyniku badania palpacyjnego tych węzłów, rodzaju procesu nowotworowego oraz obecności zmian w badaniu TK klatki piersiowej. Wyniki: Wynik biopsji Danielsa był dodatni u 13 pacjentów spośród 56 analizowanych chorych (23 proc.). U wszystkich pacjentów w tej grupie stwierdzono obecność powiększonych węzłów chłonnych w śródpiersiu w badaniu TK klatki piersiowej. Węzły chłonne były wyczuwalne w badaniu palpacyjnym u 6 spośród 13 chorych, u których wynik biopsji Danielsa był dodatni (46 proc.). W grupie 43 chorych, u których wynik biopsji Danielsa był ujemny, u 20 chorych (47 proc.) stwierdzono obecność powiększonych węzłów chłonnych w TK klatki piersiowej. U 7 spośród 13 chorych, u których wynik biopsji Danielsa był dodatni, węzły chłonne nie były palpacyjnie wyczuwalne. U 10 chorych, mimo dodatniego wyniku badania palpacyjnego węzłów chłonnych, zmian nowotworowych badaniem histopatologicznym nie stwierdzono. Wnioski: Badanie palpacyjne węzłów chłonnych nadobojczykowych nie pozwala wnioskować o obecności w nich przerzutów nowotworowych. Dodatni wynik badania histopatologicznego węzłów chłonnych nadobojczykowych może świadczyć o obecności zmian nowotworowych w węzłach chłonnych śródpiersia.