Najczęstsze wybrane nabyte skórne zespoły paraneoplastyczne - Kamińska-Winciorek, Grażyna; Brzezińska-Wcisło, Ligia (Advances in Dermatology and Allergology/Postępy Dermatologii i Alergologii, 2004)
Objawy skórne, związane z obecnością nowotworów złośliwych narządów wewnętrznych lub układowych, noszą nazwę skórnych zespołów paraneoplastycznych. Do cech modelowego markera paraneoplastycznego należy jego występowanie tylko w przypadku obecności nowotworu, ustępowanie pod wpływem leczenia przeciwnowotworowego oraz ewentualne, ponowne pojawienie się, świadczące o obecności wznowy lub przerzutów nowotworu. Rozpoznanie tych zespołów pozwala na wczesne wykonanie dokładnych badań diagnostycznych, doprowadzających często do wykrycia nowotworu oraz podjęcia odpowiedniej, celowanej terapii przeciwnowotworowej, w efekcie której ustępują również zmiany skórne. Skórne zespoły paraneoplastyczne dzielą się na dwie główne grupy: dziedziczne – uwarunkowane genetycznie lub mające charakter nabyty. W pracy omówiono wybrane, najczęściej występujące skórne zespoły paraneoplastyczne ze wskazaniem współistniejących nowotworów złośliwych. W grupie rewelatorów skórnych, będących zawsze lub prawie zawsze objawem istniejącego nowotworu złośliwego narządów wewnętrznych, znajdują się rogowacenie ciemne i jego poronne formy kliniczne z objawem Leser-Trelat, acrokeratosis Bazex, hypertrichosis lanuginosa acquisita, pęcherzyca paraneoplastyczna, erythema gyratum repens, rumień nekrolityczny wędrujący, xanthogranuloma necrobioticum oraz xanthomatosis plana generalisata . Do zespołów paraneoplastycznych, które tylko w części przypadków towarzyszą złośliwym nowotworom narządowym zalicza się: zapalenie skórno-mięśniowe, piodermię zgorzelinową, zespół Sweeta, pemfigoid, wędrujące zapalenie zakrzepowe żył powierzchownych, rybią łuskę nabytą, erytrodermię, zwyrodnienie śluzowate mieszków włosowych oraz flushing. Ponadto pojawienie się półpaśca, świądu i kilku innych jednostek chorobowych może nasuwać podejrzenie rozwoju nowotworu złośliwego.