Sposób prezentowania menopauzy a ocena związanych z nią zmian - Bielawska-Batorowicz, Eleonora (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2004)
Badanie miało na celu określenie, na ile ocena menopauzy i związanych z nią zmian jest uwarunkowana kontekstem, w jakim prezentowana jest menopauza. Grupę 300 osób, złożoną z kobiet i mężczyzn w 3 grupach wiekowych (18–35 lat, 36–50 lat oraz 51 lat i powyżej) proszono o ocenę menopauzy, która prezentowana była w jednym z 3 kontekstów: jako problem medyczny, zmiana życiowa, oznaka starzenia się. W każdym z kontekstów menopauza zestawiona została z dwoma innymi wydarzeniami. Dla kontekstu medycznego były to złamanie nogi i wrzód żołądka, dla zmiany życiowej – dojrzewanie, opuszczenie domu rodziców, dla starzenia się – przejście na emeryturę i siwienie. Do oceny wydarzeń wykorzystano opracowaną dla potrzeb badań 35-itemową skalę, pozwalającą na określenie pozytywnych i negatywnych aspektów każdego z nich. Kontekst, w jakim prezentowano menopauzę wyznaczany był losowo dla każdej z badanych osób. We wszystkich kontekstach menopauza uzyskiwała ocenę bardziej negatywną niż 2 inne zestawione z nią wydarzenia. W analizie statystycznej zastosowano testy parametryczne oraz jedno- i wieloczynnikową analizę wariancji. Wiek i wykształcenie nie różnicowały oceny menopauzy. Oceny były natomiast związane z płcią – kobiety oceniały menopauzę bardziej negatywnie niż mężczyźni, zwłaszcza w kontekście starzenia się. Badani, niezależnie od płci, najbardziej pozytywnie oceniali menopauzę wówczas, gdy przedstawiono im ją jako jedną ze zmian życiowych. Taka forma prezentowania menopauzy powinna być więc stosowana, zwłaszcza w czasie konsultacji lekarskich.