CARDIAC SURGERYUse of bone wax is related to increased postoperative sternal dehiscence - Alhan, Cem; Arıtürk, Cem; Senay, Sahin; Okten, Murat; Güllü, A. Umit; Kilic, Leyla; Karabulut, Hasan; Toraman, Fevzi (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2014)
Cel : Zbadanie związku pomiędzy użyciem wosku kostnego a pooperacyjnym rozejściem mostka po operacjach kardiochirurgicznych. Materiał i metody : Prospektywnej ocenie poddano kolejnych 5318 pacjentów, którzy przeszli zabiegi kardiochirurgiczne w latach 1999–2009. Odnotowywano okołooperacyjne użycie wosku kostnego, dane okołooperacyjne oraz parametry wyników. Wykonano wielowymiarową analizę regresji logistycznej, aby zdefiniować niezależne czynniki ryzyka dla pooperacyjnego rozejścia mostka. Wyniki : Wosk kostny zastosowano u łącznie 1151 (21%) pacjentów. Pooperacyjne rozejście mostka odnotowano u 88 (1,6%) osób. Wystąpiło ono u 1,4% pacjentów, u których nie używano wosku kostnego, oraz u 2,5% pacjentów, u których wosk kostny był stosowany (p = 0,001). Wosk kostny zastosowano u 36,4% pacjentów, u których wystąpiło rozejście mostka, oraz u 21,4% pacjentów, u których do niego nie doszło (p 70 lat (OR: 1,9, 95% CI: 1,2–3,1, p = 0,005), przewlekła obturacyjna choroba płuc (OR = 2,4, 95% CI: 1,5–3,9, p 30 (OR: 2,2, 95% CI: 1,4–3,5, p < 0,001). Wnioski : Wyniki pracy sugerują, że stosowanie wosku kostnego może być związane ze zwiększoną częstością pooperacyjnego rozchodzenia się mostka po operacjach kardiochirurgicznych. W związku z powyższym uzasadnione może być ograniczenie obfitego stosowania wosku kostnego.