Niedowaga, nadwaga i otyłość u chłopców i dziewcząt w wieku 7–18 lat ze wschodniej Polski w latach 1986–2006 - Wasiluk, Agnieszka; Szczuk, Jerzy (Medical Studies/Studia Medyczne, 2015)
Wprowadzenie : Wraz ze zmieniającym się statusem społeczno-ekonomicznym polskiego społeczeństwa uwidaczniają się różnice w stanie odżywienia dzieci i młodzieży. Cel pracy : Zbadanie zmian u chłopców i dziewczęt o właściwych proporcjach wagowo-wzrostowych i u ich rówieśników z niedowagą, nadwagą i otyłością, które dokonały się w ciągu 20 lat. Materiał i metody: Badania przeprowadzono w 1986 (52 853 dziewczęta i chłopcy) oraz w 2006 r. (33 385 dziewcząt i chłopców). U chłopców i dziewcząt w wieku 7–18 lat zmierzono wysokość ciała, zważano masę ciała oraz obliczono wskaźnik masy ciała (body mass index – BMI). Z materiału badawczego wyselekcjonowano osoby z III stopniem niedowagi (grupa I), II stopniem niedowagi (grupa II), I stopniem niedowagi (grupa III), o prawidłowych proporcjach wagowo-wzrostowych (grupa IV), z nadwagą (grupa V) i otyłością (grupa VI). Istotność statystyczną różnic pomiędzy średnimi uzyskanymi w latach 1986 i 2006 weryfikowano testem t-Studenta oraz testem χ². Wyniki: W analizowanym 20-leciu odnotowano wzrost częstości występowania niedoboru i nadmiaru masy ciała u chłopców i dziewcząt. Większe zmiany międzypokoleniowe dotyczące częstości występowania niedowagi, nadwagi i otyłości zaobserwowano u mieszkańców miast w porównaniu z ich rówieśnikami ze wsi. Ponadto znaczne różnice w niedoborze i nadmiarze masy ciała zauważono u najmłodszych uczniów szkół województwa lubelskiego. Wnioski : Można przypuszczać, że różnice w statusie ekonomicznym mieszkańców wschodniej Polski wpłynęły na zmniejszenie liczby dziewcząt i chłopców o prawidłowych proporcjach wagowo-wzrostowych oraz zwiększenie odsetka osób z niedoborem i nadmiarem masy ciała.