Artificial aortic valve dysfunction due to pannus and thrombus – different methods of cardiac surgical management - Ostrowski, Stanisław; Marcinkiewicz, Anna; Kośmider, Anna; Walczak, Andrzej; Zwoliński, Radosław; Jaszewski, Ryszard (Kardiochirurgia i Torakochirurgia Polska/Polish Journal of Thoracic and Cardiovascular Surgery, 2015)
Wstęp : Szacuje się, że w USA rocznie wykonuje się blisko 60 000 implantacji sztucznej zastawki serca. Ryzyko dysfunkcji protezy zastawkowej wynosi 0,1–4% na rok. Najczęściej związane jest z powstaniem skrzepliny blokującej dyski. W ok. 10% przypadków wiąże się z powstaniem łuszczki. Strukturę o mieszanej budowie, zajmującą sztuczną zastawkę, stwierdza się w 12% przypadków. Autorzy pracy przedstawili postępowanie kardiochirurgiczne w przypadku 2 pacjentek z dysfunkcją sztucznej zastawki aortalnej – z powodu łuszczki u pierwszej oraz łuszczki ze skrzepliną u drugiej. Przypadek 1 : 71-letnia pacjentka z nadciśnieniem tętniczym, stabilną chorobą wieńcową, cukrzycą typu 2, przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP) i hipercholesterolemią, po przebytej mastektomii lewostronnej i radioterapii została przyjęta do Kliniki Kardiochirurgii w maju 2011 r. z powodu dysfunkcji sztucznej zastawki aortalnej. Przedoperacyjna przezklatkowa echokardiografia wykazała brak ruchomości jednego z dysków sztucznej zastawki ze znacznym ograniczeniem ruchomości drugiego dysku i wysokim gradientem przezzastawkowym. Śródoperacyjnie potwierdzono obecność łuszczki. Przeprowadzono reimplantację bioprotezy aortalnej. Przypadek 2 : 87-letnia pacjentka z nadciśnieniem tętniczym, POChP, chorobą wrzodową w wywiadzie, utrwalonym migotaniem przedsionków, po udarze niedokrwiennym lewostronnym została przyjęta do Kliniki Kardiochirurgii z powodu dysfunkcji sztucznej zastawki aortalnej. Przedoperacyjna echokardiografia przezklatkowa i przezprzełykowa oraz fluoroskopia ujawniły zablokowanie tylnego dysku powodujące znaczną niedomykalność aortalną. Śródoperacyjnie potwierdzono obecność skrzepliny i łuszczki, przywracając dobrą funkcję protezy. Wnioski : Pomimo zastosowania szczegółowej diagnostyki przedoperacyjnej, ocena śródoperacyjna pozwoliła na zindywidualizowanie podejścia kardiochirurgicznego.