Duże ropnie na granicy segmentu VII i VIII wątroby leczone skutecznie farmakologicznie – empirycznie dobraną antybiotykoterapią – u choregona cukrzycę - Malinowska, Marta; Kraśnicka-Sokół, Beata P.; Filczak, Krzysztof; Kochmański, Marek (Medical Studies/Studia Medyczne, 2015)
Ropnie wątroby są zmianami ogniskowymi miąższu wątroby o etiologii bakteryjnej, amebowej lub grzybiczej. Rzadko udaje się je wyleczyć jedynie metodą farmakologiczną przy ujemnych wynikach posiewów krwi. W pracy przedstawiono przypadek 62-letniego mężczyzny leczącego się z powodu nadciśnienia tętniczego i cukrzycy typu 2, u którego rozpoznano ropnie wątroby. U chorego zastosowano dwuetapową antybiotykoterapię empiryczną. W pierwszym etapie (złożona antybiotykoterapia) w warunkach szpitalnych podawano cefuroksym, gentamycynę i metronidazol. Po 10-krotnej redukcji wartości stężenia białka C-reaktywnego oraz uzyskaniu poprawy klinicznej pacjenta wypisano do domu. W drugim etapie leczenia (ambulatoryjnym) stosowano ceftibutyn, metronidazol i flukonazol. Przy ponownej hospitalizacji stwierdzono znaczne zmniejszenie wymiaru ropni wątroby. Przypadek konsultowano 2 razy bakteriologicznie (zaakceptowano leczenie), a wyniki badań obrazowych przesłano na konsylium chirurgiczne, gdzie potwierdzono skuteczność leczenia farmakologicznego i nie zakwalifikowano chorego do leczenia operacyjnego. W obserwacji 8-miesięcznej nie stwierdzono nawrotu choroby, a w obrazie tomografii komputerowej jamy brzusznej opisano jedynie zmiany bliznowate w wątrobie.