Doświadczenia w zakresie transplantacji nerki od zmarłego dawcy w regionie brzeskim - Skachykouskaya, Katsiaryna; Shestiuk, Andrej; Panko, Siarhei; Karpitski, Aliaksandr; Zhurbenko, Gennadij (Medical Studies/Studia Medyczne, 2015)
Wprowadzenie: Stopniowo następuje wzrost liczby zabiegów transplantacji nerki, która jest najlepszą metodą leczenia w końcowym stadium choroby nerek. Cel pracy : Ocena wyników transplantacji nerki od zmarłego dawcy u dorosłych w regionie obejmującym populację 1,5 mln osób. Materiał i metody: Przeprowadzono retrospektywną analizę wyników 126 biorców i przeszczepów alogenicznych wykonanych w latach 2011–2014. Średnia wieku biorców wynosiła 44,5 ±13,4 roku; analizie poddano 71 mężczyzn i 55 kobiet. W celu oceny wskaźników przeżycia wśród biorców i przeszczepów wykorzystano krzywe przeżycia Kaplana-Meiera. Wyniki i wnioski : Ogólny współczynnik umieralności w badaniu wyniósł 4,7% (6 pacjentów), natomiast umieralność wśród pacjentów z funkcjonującym przeszczepem nerki wynosiła 3,9%. Przyczyną zgonu u wszystkich pacjentów była niewydolność wielonarządowa z powodu powikłań septycznych o różnej etiologii. Z danych z przeprowadzonego badania wynika, że kumulatywny wskaźnik przeżycia rocznego i trzyletniego u pacjentów po transplantacji wynosił odpo- wiednio 96% i 93,5%, chociaż wskaźnik przeżycia dla przeszczepów nerki wynosił 93% i 68%. Średni czas oczekiwania na transplantację nerki wynosił 31,6 ±7,9 roku przed uruchomieniem rejonowego wydziału transplantacji, a w 2014 r. 21,4 ±10,3 (1–141) miesiąca. Wnioski : Trzy lata działalności transplantacyjnej w regionie brzeskim spowodowały znaczny wzrost dostępności transplantacji od zmarłego dawcy, gdyż co trzeci chory na przewlekłą chorobę nerek otrzymał przeszczep alogeniczny nerki. Dzięki najnowszym terapiom immunosupresyjnym i leczeniu powikłań pooperacyjnych trzyletnie przeżycie po transplantacji wyniosło ponad 90%.