Pierwotne i wtórne chłoniaki piersi – analiza problemu na podstawie opisu dwóch przypadków - Litwiniuk, Maria; Rożnowski, Krzysztof; Tomczak, Piotr (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2004)
Pierwotne chłoniaki piersi są rzadką jednostką chorobową. Stanowią one ok. 0,05 do 0,5 proc. wszystkich guzów złośliwych piersi. Spośród chłoniaków o lokalizacji pozawęzłowej izolowane pierwotne chłoniaki piersi stanowią ok. 2 proc. wszystkich przypadków. Większość pierwotnych chłoniaków piersi to zmiany o pośrednim lub wysokim stopniu złośliwości. Najczęściej spotykane są zmiany typu large B-cell lymphoma lub typu Burkitta. Wyniki podstawowych badań obrazowych, takich jak mammografia czy ultrasonografia piersi, nie wnoszą wiele danych dla rozpoznania charakteru procesu. Nie obserwuje się typowych dla raka mikrozwapnień w obrębie guza. Rezonans magnetyczny pozwala uzyskać więcej informacji, szczególnie na temat lokalizacji guza i jego stosunku do otaczających struktur. Jednak badaniem podstawowym do postawienia diagnozy jest ocena histopatologiczna materiału pobranego drogą biopsji gruboigłowej lub chirurgicznej. Niezbędne jest również wykonanie badań immunohistochemicznych dla precyzyjnego określenia podtypu chłoniaka. Podobnie jak w przypadku chłoniaków o innych lokalizacjach, po ustaleniu rozpoznania niezbędne jest przeprowadzenie badań dla oceny stopnia zaawansowania choroby – tomografii komputerowej klatki piersiowej, jamy brzusznej, miednicy, badania szpiku kostnego (biopsji aspiracyjnej oraz trepanobiopsji). W szczególnych przypadkach konieczna jest też ocena płynu mózgowo-rdzeniowego oraz tomografia komputerowa ośrodkowego układu nerwowego. Wybór strategii leczenia zależy od stopnia zaawansowania choroby. W przypadku izolowanych zmian w piersiach leczenie rozpoczyna się od chemioterapii – najczęściej z użyciem schematu CHOP. Po uzyskaniu całkowitej lub częściowej remisji stosuje się napromienianie całej piersi, czasami uzupełnione o napromienianie regionalnych węzłów chłonnych. Wznowy obserwowane są stosunkowo często i stanowią znaczący problem terapeutyczny, szczególnie jeżeli dochodzi do zajęcia ośrodkowego układu nerwowego. W pracy opisano 2 przypadki – pierwotnego chłoniaka piersi i wtórnego zajęcia piersi w przebiegu ziarnicy złośliwej.