Postępowanie w subklinicznej niedoczynności tarczycy u kobiet ciężarnych i dzieci - Zdrojowy-Wełna, Aleksandra; Rogala, Natalia; Zatońska, Katarzyna; Bednarek-Tupikowska, Grażyna (Family Medicine & Primary Care Review, 2015)
Subkliniczna niedoczynność tarczycy ( subclinical hypothyroidism – SCH) występuje u około 2% ciężarnych i u 2% dzieci. Rozpoznanie opiera się na stwierdzeniu podwyższonego stężenia tyreotropiny (TS H) przy prawidłowych stężeniach hormonów tarczycy, podczas gdy objawy kliniczne hipotyreozy są słabo wyrażone lub w ogóle nie występują. W ciąży za górną granicę prawidłowego stężenia TS H uznaje się 2,5 mIU /l w pierwszym trymestrze, w drugim – 3,0 mIU /l, a w trzecim – 3,5 mIU /l. U dzieci stężenie TS H zależy od wieku. Wystąpienie SCH w ciąży może sprzyjać powikłaniom położniczym, a szczególnie poronieniu, przedwczesnemu porodowi, cukrzycy ciążowej lub innym. Znaczenie SCH u dzieci wynika z możliwego wpływu na zaburzenia neuropsychologiczne, zarówno w przypadku pojawienia się jej w okresie płodowym, jak i w pierwszych latach życia. U wszystkich ciężarnych z SCH zaleca się leczenie substytucyjne, którego celem jest osiągnięcie optymalnego stężenia TSH. Postępowanie u dzieci z SCH jest kontrowersyjne, ponieważ często podwyższone stężenie TSH ulega samoistnej normalizacji i nie ma jednoznacznych dowodów wskazujących na korzyści z leczenia. Terapię u dzieci zaleca się wtedy, gdy stężenie TSH przekracza 10 mIU /l i nie ulega samoistnej normalizacji, gdy obecne jest wole lub klinicznesymptomy hipotyreozy lub występują choroby sprzyjające współistnieniu hipotypozy, np. zespół Downa. Lekiem z wyboru u ciężarnych i u dzieci jest L-tyroksyna. Nadal nie rozstrzygnięto jednoznacznie kwestii obowiązkowego wykonywania badań przesiewowych stężenia TSH u ciężarnych. Nie ma takich zaleceń, choć propagują je niektóre towarzystwa endokrynologiczne i często zlecane są przez lekarzy praktyków. Obowiązkowym badaniem przesiewowym stężenia TSH objęte są wszystkie noworodki.