Rola IL-13 w patogenezie idiopatycznego zespołu nerczycowego (IZN) u dzieci - Pukajło-Marczyk, Agnieszka; Zwolińska, Danuta (Family Medicine & Primary Care Review, 2016)
Wstęp. Pomimo wielu badań patogeneza IZN pozostaje nadal nie do końca wyjaśniona. Wśród wielu czynników bierze się pod uwagę Th2-pochodną cytokinę IL -13. Cel pracy. Ocena stężenia IL -13 w surowicy i moczu dzieci z IZN jako czynnika patogenetycznego oraz markera przebiegu choroby. Materiał i metody . Zbadano 51 dzieci z IZN oraz 18 dzieci zdrowych. Pacjentów podzielono na grupy w zależności od liczby nawrotów choroby, stosowanego leczenia i podłoża morfologicznego. Stężenie IL -13 w surowicy i w moczu oznaczano metodą ELIS A, jednorazowo u dzieci zdrowych, dwukrotnie u chorych – w ostrej fazie choroby i w remisji. Wyniki . Stwierdzono istotny wzrost IL -13 w surowicy i moczu chorych w ostrym okresie choroby, w porównaniu do dzieci zdrowych. W remisji ulegał on znaczącemu obniżeniu, ale nadal pozostawał istotnie wyższy niż w grupie kontrolnej. Niezależnie od fazy choroby wydalanie IL -13 z moczem pacjentów z pierwszym rzutem IZN było znacząco niższe niż u dzieci z nawrotami oraz wymagających leczenia immunosupresyjnego. Stężenie IL -13 w surowicy nie różnicowało tych grup. We wszystkich postaciach morfologicznych IZN wartości IL -13 w surowicy i moczu były podobne. Wnioski . Wzrost stężenia IL -13 w surowicy i moczu dzieci z IZN w ostrym okresie choroby oraz znaczący spadek w remisji przemawiają za jej istotną rolą patogenetyczną. Wyższe stężenie IL -13 w moczu pacjentów z nawrotami IZN oraz wymagających leczenia immunosupresyjnego sugeruje przydatność tego parametru jako wskaźnika rokowniczego. IL -13 w surowicy i moczu nie pozwala na różnicowanie podłoża morfologicznego IZN.