Samoocena i umiejscowienie kontroli zdrowia kobiet po przebytych operacjach ginekologicznych - Rogala, Angelina; Janiszewska, Mariola; Dziedzic, Małgorzata; Żołnierczuk-Kieliszek, Dorota; Blicharski, Tomasz (Medical Studies/Studia Medyczne, 2016)
Wprowadzenie: Operacje chirurgiczne przeprowadzane w ginekologii wywierają szczególny wpływ na życie i psychikę kobiet ze względu na narządy, które obejmują. Samoocena i poczucie umiejscowienia kontroli po zabiegu chirurgicznym determinują proces leczenia i rehabilitacji. Cel pracy: Zbadanie samooceny i umiejscowienia kontroli zdrowia kobiet po przebytych operacjach ginekologicznych. Materiał i metody: Badaniem objęto grupę 167 kobiet po przebytych operacjach ginekologicznych, będących pacjentkami Oddziału Położniczo-Ginekologicznego oraz poradni ginekologicznej w Samodzielnym Publicznym Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym w Chełmie. Do badań zastosowano Skalę umiejscowienia kontroli zdrowia MHCL – wersja B (polska adaptacja: Z. Juczyński) oraz kwestionariusz ankiety własnego autorstwa dotyczący danych socjodemograficznych, samooceny, kontroli i stanu zdrowia. Do analizy statystycznej zastosowano test Kołmogorowa-Smirnowa, test U Manna-Whitneya i test Kruskala-Wallisa. Przyjęto poziom istotności p < 0,05 i p < 0,01. Zastosowano oprogramowanie komputerowe IBM SPSS Statistics. Wyniki i wnioski : Większość kobiet (61,1%) po operacji ginekologicznej oceniła swój stan zdrowia jako dobry, tylko 1 (0,6%) kobieta określiła stan zdrowia jako zły. Ponad połowa respondentek postrzegała siebie jako osoby wartościowe (56,3%) oraz kobiece (55,1%), a tylko niewielki odsetek kobiet uważał się za nieatrakcyjne, zubożałe, gorsze od innych, bezużyteczne czy bezwartościowe. Najwyższą samooceną charakteryzowały się kobiety w dość wczesnym okresie po operacji, czyli od miesiąca do roku (M = 14,95). Analiza skali MHLC wykazała, że u ankietowanych przeważało wewnętrzne poczucie kontroli zdrowia (M = 25,33) wskazujące, że kontrola nad własnym zdrowiem zależy od nich samych. Respondentki gorzej oceniające swój stan zdrowia we wszystkich skalach umiejscowienia kontroli zdrowia uzyskiwały stosunkowo wyższe wyniki. Wiek i wykształcenie istotnie różnicowały wyniki w zakresie skali MHCL oraz ogólnej samooceny (p < 0,001).