Rola czynnika martwicy nowotworu (TNF) w procesie angiogenezy - Bigda, Jacek; Okrój, Marcin (Contemporary Oncology/Współczesna Onkologia, 2002)
TNF jest plejotropową cytokiną o charakterze prozapalnym. Oddziałuje na szereg komórek układu immunologicznego, wpływa na produkcję i wydzielanie innych cytokin, działa cytotoksycznie w stosunku do wielu linii nowotworowych. Stosunkowo mało wiadomo natomiast na temat roli TNF w procesie angiogenezy. Doniesienia nie są jednoznaczne i wydaje się, iż w zależności od warunków może on wpływać hamująco lub stymulująco na tworzenie nowych naczyń. Działanie stymulujące polega przede wszystkim na aktywacji genów kodujących czynniki proangiogenne, takie jak VEGF, FGF, IL-8 oraz ich receptory, podczas gdy działanie hamujące objawia się poprzez wygaszanie kaskad sygnalizacyjnych ww. receptorów oraz aktywacją inhibitorów angiogenezy. Wyniki badań, zarówno w układach in vitro, jak i in vivo sugerują, że zmiennymi warunkującymi efekt modulujący angiogenezę są: stężenie cytokiny oraz czas ekspozycji na jej działanie.