Porównanie skuteczności terapeutycznej progesteronu oraz noretisteronu w hormonalnej terapii zastępczej u kobiet z zaburzeniami hormonalnymi okresu przekwitania - Warenik-Szymankiewicz, Alina; Hadaś, Krzysztof (Menopause Review/Przegląd Menopauzalny, 2004)
Krytyczna ocena hormonalnej terapii zastępczej wymaga monitorowania jej efektów klinicznych w wielu aspektach. Korzyści wynikające ze stosowania hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) odnoszą się zarówno do skutków działania estrogenów, jak i gestagenów i są uzależnione m.in. od drogi podania leku. Głównym celem stawianym przed składową gestagenną hormonalnego leczenia zastępczego jest zapewnienie skutecznej kontroli błony śluzowej jamy macicy przy jednoczesnej minimalizacji ogólnoustrojowych oddziaływań metabolicznych, co może przyczynić się do poprawy ogólnego profilu bezpieczeństwa HTZ. Zastosowanie mikronizowanego progesteronu drogą dopochwową po zrealizowaniu założeń teoretycznych, czyli dobrego wchłaniania leku po podaniu drogą dopochwową, uzyskaniu wysokiego stężenia terapeutycznego w macicy i minimalnego stężenia w surowicy krwi, pozwala mieć nadzieję na optymalizację leczenia gestagenami w hormonalnej terapii zastępczej. Celem niniejszej pracy była analiza efektów terapii mikronizowanym progesteronem, stosowanym drogą dopochwową w porównaniu do noretisteronu, stosowanego doustnie oraz ocena skuteczności i bezpieczeństwa podawania mikronizowanego progesteronu dopochwowo u pacjentek w HTZ. Oznaczano parametry gospodarki lipidowej, węglowodanowej, układu krzepnięcia i inne. Po analizie uzyskanych wyników sformułowano następujące wnioski: 1. Progesteron podawany drogą dopochwową, podobnie jak noretisteron podawany doustnie skutecznie zabezpiecza błonę śluzową macicy przed przerostami endometrium. 2. Dopochwowa droga podawania mikronizowanego progesteronu u kobiet po menopauzie cechuje się dobrą tolerancją. 3. Porównanie wpływu progesteronu dopochwowego i noretisteronu w hormonalnej terapii zastępczej nie wykazuje znamiennych różnic we wpływie na oceniane parametry gospodarki węglowodanowej i metabolizm lipidów.