Arytmogenna kardiomiopatia przerostowa prawej komory serca – strategia postępowania, problemy diagnostyczne lekarza POZ a prawdopodobieństwo zgonu - Grzegorek, Damian M.; Kowalski, Zbigniew J.; Kowalski, Piotr T. (Lekarz POZ, 2016)
Arytmogenna kardiomiopatia przerostowa prawej komory (AKPK) serca jest chorobą uwarunkowaną genetycznie, w której kardiomiocyty zostają stopniowo zastępowane przez tkankę tłuszczową i włóknistą. Szereg powyższych zmian w budowie mięśnia sercowego staje się podłożem groźnych dla życia zaburzeń rytmu serca. Choroba ta jest jedną z najczęstszych przyczyn nagłego zgonu sercowego wśród sportowców (20–30% przypadków). Częstość występowania AKPK w populacji ogólnej to od 1 : 1000 do 1 : 5000. Choroba dotyczy głównie mężczyzn (chorują 3-krotnie częściej niż kobiety). Rozpoznanie AKPK jest trudne, co stanowi duży problem dla lekarza POZ w diagnostyce chorych. U pacjentów z rozpoznaną chorobą obowiązuje bezwzględny zakaz uprawiania wyczynowo sportu. Leczenie powinno być zawsze uzależnione od stopnia zaawansowania AKPK. W czasie aktywnej kampanii zachęcającej do masowego uprawiania wysiłku fizycznego (biegi przełajowe, maratony) problem ten powrócił ze zdwojoną siłą. Przypadki, kiedy młode osoby uchodzące za wzór sportowca, nieleczone dotychczas z powodów kardiologicznych, doznały nagłego zgonu sercowego, nakazują podjęcie odpowiednich procedur pozwalających na uniknięcie takich sytuacji. W pracy zwrócono uwagę na rolę lekarza POZ jako pierwszego punktu kontrolnego i jego możliwości stratyfikacji ryzyka nagłego zgonu sercowego oraz na konieczność wprowadzenia algorytmu postępowania u osób amatorsko uprawiających sport.